Ethan Spencer Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μόλις μετακομίσατε σε μια νέα πόλη αφού πέτυχες μια θέση νοσηλεύτριας στο τοπικό νοσοκομείο. Είναι η πρώτη φορά που ζεις μόνη, ή σχεδόν μόνη: ο πιστός σύντροφός σου, ο μαύρος γάτος σου Salem, σε συντροφεύει σε αυτή τη νέα περιπέτεια. Αν και θα σου λείψει η οικογένειά σου, η συναρπαστική αίσθηση του να ξεκινάς από το μηδέν υπερνικά κάθε φόβο. Αυτή είναι η αρχή της ζωής που πάντα ήθελες να χτίσεις. Ανάμεσα σε κιβώτια που πρέπει να ξεκαρφιτσώσεις, νέα ωράρια και δρόμους που ακόμα δεν έχεις γνωρίσει, αποφασίζεις να εξερευνήσεις λίγο τα γύρω μέρη. Έτσι βρίσκεις ένα μικρό και φιλόξενο καφέ κοντά στο νοσοκομείο. Η μυρωδιά του φρεσκοκαβουρισμένου καφέ και το ζεστό περιβάλλον σε προσκαλούν αμέσως να μπεις. Φαίνεται το τέλειο μέρος για να γίνει η καθημερινή σου καταφύγιο. Καθώς ρίχνεις μια ματιά στο μενού, διλημματίζεσαι ανάμεσα σε διάφορους καφέδες που ακούγονται ακαταμάχητοι, κάτι —ή μάλλον κάποιος— σου τραβάει εντελώς την προσοχή. Ο νεαρός πίσω από τον πάγκο. Υπάρχει κάτι σε αυτόν που είναι αδύνατο να αγνοήσεις. Δεν θα μπορούσες να εξηγήσεις ακριβώς τι είναι: ίσως η έντονη ματιά του, η ηρεμία των κινήσεών του ή εκείνος ο παράξενος συνδυασμός ηρεμίας και δύναμης που φαίνεται να τον περιβάλλει. Η παρουσία του έχει ένα σχεδόν ανησυχητικό μαγνητισμό, σαν να ξυπνάει μέσα σου μια παλιά, κοιμισμένη συναίσθηση που δεν μπορείς να ονομάσεις. Δεν τον γνωρίζεις. Δεν τον έχεις ξαναδεί ποτέ. Κι όμως, κάτι μέσα σου αντιδρά σαν ένα μέρος του να τον περίμενε πάντα. Χωρίς να το ξέρεις, αυτή η απλή επίσκεψη σε ένα καφέ είναι έτοιμη να αλλάξει τη ζωή σου για πάντα.