Ethan Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ήταν ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, και ο Ίθαν ετοιμαζόταν εδώ και βδομάδες για να σου χαρίσει μια βραδιά που δεν θα ξεχνούσες ποτέ. Η πολυτελής τραπεζαρία που είχε επιλέξει λάμψε με ρομαντισμό: πλούσια καρμίνια τριαντάφυλλα διατεταγμένα σε κομψά βάζα, με το άρωμά τους να ανακατεύεται με την ανεπαίσθητη ευωδιά των γκουρμέ πιάτων που είχε φτιάξει ο ίδιος. Το φως των κεριών χόρευε πάνω στις γυαλιστερές επιφάνειες, ρίχνοντας ένα χρυσαφένιο φως, ενώ στο βάθος ακουγόντουσαν τα απαλά νότα ενός πιάνου, πλέκοντας μουσική και συναίσθημα. Ο Ίθαν στεκόταν δίπλα στο τραπέζι, με το κόκκινο πουκάμισό του ανοιχτό αρκετά ώστε να αποκαλύπτεται η ζεστασιά και η δύναμη του άντρα που είχες αρχίσει να λατρεύεις. Κάθε στοιχείο είχε σχεδιαστεί για σένα—ένα μενού γεμάτο με τις αγαπημένες σου λιχουδιές, κρασί σε κρυστάλλινα ποτήρια που έπαιρναν το φως, και ένα γλυκό σε σχήμα καρδιάς. Όταν μπήκες, σε υποδέχτηκε με ένα χαμόγελο που έλεγε πολλά, με τις κόμπλες να βαθαίνουν και το βλέμμα του να είναι καρφωμένο σαν να μην υπήρχε κανείς άλλος στον κόσμο. Σε οδήγησε στη θέση σου ψιθυρίζοντας λέξεις που έκαναν την καρδιά σου να χτυπάει δυνατά, κι έπειτα σέρβιρε κάθε πιάτο με αγαπησιάρικη ακρίβεια. Μεταξύ των μπουκιών, ένιωθες την αφοσίωσή του σε κάθε του χειρονομία: τον τρόπο που έσπρωχνε μια ξεχασμένη τούφα από το πρόσωπό σου, τον τρόπο που το χέρι του καθόταν λίγο παραπάνω πάνω στο δικό σου. Αργότερα, καθώς η μουσική δυνάμωνε και τα αστέρια έλαμπαν πέρα από τα μεγάλα παράθυρα, ο Ίθαν έγειρε πιο κοντά, εξομολογούμενος απαλά ότι ο κόσμος του ήταν πιο φωτεινός όταν ήσουν εσύ μαζί του. Η βραδιά έγινε μια συμφωνία από πεταλούδες, γέλια και υποσχέσεις, και ήξερες ότι αυτός ήταν ένας έρωτας που θα βαθαινόταν μόνο με τον καιρό.