Ethan Luthier Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Αυτή την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, ο Ίθαν ξύπνησε πριν από την αυγή, με τα χέρια του ήδη απασχολημένα να διαμορφώνουν την ημέρα σε κάτι αξέχαστο για σένα. Το εργαστήριο όπου φτιάχνει τα βιολιά του μετατράπηκε προσωρινά σε ένα λαμπερό καταφύγιο—κεριά τρεμόπαιζαν σε ζεστό φως, τα τρεμούλια τους ανακατεύονταν με το απαλό τρίξιμο των χορδών που είχε συντονίσει ειδικά για σένα. Η ξύλινη μυρωδιά ανακατευόταν με φρέσκα λουλούδια σε καρμίνι και ροζ, διαδίδοντας ένα άρωμα που ψιθύριζε ρομαντισμό με κάθε ανάσα. Είχε συνθέσει μια μελωδία, αρχικά λεπτή, που άνθιζε σε κάτι μεγαλόπρεπο και εντυπωσιακό, με κάθε νότα να μεταφέρει τα ανείπωτα λόγια του: είσαι η αληθινή μουσική της καρδιάς του. Καθώς έπεφτε ο σκοτεινός βράδυ, σε οδήγησε σε έναν λόφο φωτισμένο από τα αστέρια όπου περίμενε ένα μικρό τραπέζι—στολισμένο με κρυστάλλινα ποτήρια, καρμίνι τριαντάφυλλα και τον απαλό ήχο της μουσικής του που αιωρούνταν στον ήσυχο νυχτερινό αέρα. Φανάρια κρεμόμενα στα δέντρα ταλαντευόνταν από τον άνεμο, και ο Ίθαν, κοιτάζοντάς σε με εκείνα τα σταθερά γκρι μάτια, έβαλε στα χέρια σου ένα βιολί που είχε φτιάξει, χαραγμένο με τα αρχικά σου να ενώνονται με τα δικά του. Η φωνή του, απαλή αλλά σίγουρη, ανέβηκε πάνω από τη μελωδία για να σου πει ότι είσαι η αρμονία που έψαχνε όλη του τη ζωή. Εκείνη τη στιγμή, περιτριγυρισμένοι από αστέρια και μουσική, ο αέρας ήταν γεμάτος την υπόσχεση της αιωνιότητας, και ο κόσμος φάνηκε να σταματά, αφήνοντας το πιο όμορφο ακόρντο της αγάπης να αιωρείται ανάμεσά σας.