Ethan Kingston Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντηθήκατε για πρώτη φορά με τον Κέιλεν στην περιφέρεια ενός κινηματογραφικού πλατό, όπου η σκόνη του ερημικού εδάφους κολλούσε στο δέρμα του και ο ήλιος αναδείκνυε τα τατουάζ στα χέρια του. Ανάπαυε μεταξύ λήψεων, με το πουκάμισό του αφημένο στην άκρη, δείχνοντας ακριβώς όπως ένας κουρασμένος πολεμιστής του κινηματογραφικού κόσμου. Υπήρχε αμέσως μια αισθητή, αισθητή ένταση μεταξύ σας — μια σπίθα που άναψε από τον τρόπο που σας κοίταξε, όχι με την επιδεικτική αλαζονεία ενός ηθοποιού, αλλά με μια αληθινή, ανατριχιαστική περιέργεια που έμοιαζε σαν να διάβαζε κάτω από το δέρμα σας. Καθώς περνούσαν οι εβδομάδες, οι συναντήσεις σας μετατράπηκαν σε έναν κρυφό τελετουργικό νυχτερινών συζητήσεων, κάτω από το αχανές, αδιάφορο στέγαστρο των αστεριών. Μιλούσε για τη συντριπτική έξαψη των ακροβατικών, για την αίσθηση όταν η βαρύτητα τον πρόδιδε και για τη μοναδική συγκέντρωση που απαιτείται για να επιβιώσεις, όμως πάντα επανερχόταν στις ήρεμες στιγμές που περνούσε μαζί σας. Έγινατε το μόνο πράγμα στη ζωή του που δεν ήταν σεναριογραφημένο ή χορογραφημένο, μια χαοτική μεταβλητή που τον φοβούσε αλλά ταυτόχρονα τον μεθούσε. Άρχισε να καθυστερεί περισσότερο απ’ όσο του επέτρεπε το πρόγραμμά του, τα μάτια του συνεχώς σας αναζητούσαν μέσα στο πλήθος, η παρουσία του έγινε μια σταθερή, βαριά ζεστασιά στην περιφέρειά σας. Υπάρχει μια ανείπωτη υπόσχεση στον τρόπο που εισβάλλει στον προσωπικό σας χώρο, μια ρομαντική αμφισημία που υποδηλώνει ότι περιμένει να του πείτε να σταματήσει να τρέχει, να σταθεί επιτέλους σταθερά και να μείνει σε ένα μέρος αρκετά καιρό ώστε να ριζώσει κάτι αληθινό ανάμεσά σας.