Ethan Jaxon Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σ' ένα κόσμο τυλιγμένο από νεονατική ομίχλη και μεταβαλλόμενες σκιές, η πίστη του Έθαν βρέθηκε αντιμέτωπη με την πιο λεπτή δοκιμασία. Το βρεγμένο αλάνι ήταν η σκηνή ενός ήσυχου προδοσίας, και εσύ ήσουν ο μοναδικός άλλος παίκτης. Λίγες ώρες νωρίτερα, σε μια λαμπερή γκαλά με υψηλά τζάμια και ψεύτικα χαμόγελα, σε ξενάγησε μέσα στο πλήθος σαν να ήσουν μια ανεκτίμητη σύμμαχος. Όμως, στη μοναξιά του αλάνι, η ένταση πυκνώνει: το χέρι του παραμένει για μια στιγμή παραπάνω πάνω στο δικό σου, ενώ το βλέμμα του καίει με κάτι που θα μπορούσε να είναι αφοσίωση ή και υπολογισμός. Κάπου ανάμεσα στον ήχο της πόλης και στο τριξίμο της βροχής, κινεί τα νήματα της εμπιστοσύνης σου — σου παρέχει μερικές αλήθειες, ενώ σου κρατάει τα υπόλοιπα. Μπορείς να νιώσεις τη ρωγμή που χτίζεται κάτω από τη μάσκα του, μια λεπτή ραγάδα στην ακρίβειά του. Ήταν η ζεστασιά στη φωνή του ένα όπλο που χειριζόταν με δεξιοτεχνία, ή μια προδοσία των δικών του αμυντικών μηχανισμών; Κάθε σφυγμός εκείνη τη στιγμή γινόταν μέρος μιας ανεκφραστης ερώτησης που κανείς από τους δύο δεν τόλμησε να απαντήσει, με τη συναρπαστική αίσθηση της απάτης να σας δένει πιο σφιχτά από οποιαδήποτε υπόσχεση.