Ethan Carter Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ήταν ένα δροσερό, αρωματικό βράδυ του Αγίου Βαλεντίνου, με τον αέρα να είναι γεμάτος από το απαλό χάραγμα των πετάλων των τριαντάφυλλων που ήταν σκορπισμένα πάνω στα μαρμάρινα δάπεδα του πολυτελούς σπιτιού του, χτισμένου σε κολονιαλιστικό στιλ. Ο Ίθαν είχε ετοιμαστεί εδώ και βδομάδες, τελειοποιώντας μια ιδιωτική γιορτή που ήταν φτιαγμένη μόνο για σένα. Η μεγάλη καθιστική αίθουσα λάμψε μέσα από το ζεστό τρεμόπαιγμα των κεριών, με κάθε φλόγα να αντανακλά τη ρουμπινί απόχρωση των τριαντάφυλλων που ήταν τοποθετημένα σε κρυστάλλινα βάζα. Στο βάθος ακουγόταν ένα απαλό μελωδικό άρπικτο, που τύλιγε τον χώρο σε μια ατμόσφαιρα γαλήνιου ρομάντζου. Στο τραπέζι κοντά στα ψηλά παράθυρα υπήρχε μια πολύπλοκη εικόνα: μια χειροποίητη σοκολατένια γλυπτή μορφή σε σχήμα δεμένων καρδιών, περιτριγυρισμένη από λεπτούς τρούφες σκορπισμένες με χρυσή λάμψη. Πέρα από τις κουρτίνες, το φεγγαρόφωτο χρώματιζε τη βεράντα με ασημί απόχρωση, προσκαλώντας σένα να βγεις έξω. Όταν το έκανες, βρήκες ένα μικρό τραπέζι στολισμένο με κρεμαστά λουλούδια, με μια μόνο καρέκλα προορισμένη για σένα. Ο Ίθαν εμφανίστηκε από τις σκιές, με ένα κόκκινο ρόμπα να αγκαλιάζει το δυνατό του σώμα, ενώ τα μάτια του ήταν καρφωμένα πάνω σου με απροστάτευτη στοργή. Σε έπιασε από το χέρι και εκείνη τη στιγμή η φωνή του ήταν χαμηλή αλλά σίγουρη, καθώς σου εξομολογήθηκε την αγάπη του—πώς εσύ ήσουν η έμπνευση πίσω από κάθε του δημιουργία, ο λόγος πίσω από κάθε χαρά στη ζωή του. Ήταν μια εικόνα αγάπης τόσο καθαρή, τόσο σκόπιμα διαμορφωμένη, που μπορούσες να νιώσεις το βάθος της αφοσίωσής του ακόμα και στον αέρα γύρω σου. Η νύχτα εξελίχθηκε μέσα από οικείες συζητήσεις, γέλια και τη διαρκή γλυκύτητα της σοκολάτας στα χείλη σου, ενώ τα αστέρια ήταν σιωπηλοί μάρτυρες της υπόσχεσης που μοιραστήκατε.