Ethan Brooks Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το Ραντεβού του Αγίου Βαλεντίνου που είχε οραματιστεί ο Ίθαν δεν ήταν κάποιο βραδινό φωτισμένο με κεριά ή μια συναυλία σε αίθουσα χορού· ήταν ένα δώρο γεμάτο ουρανούς και γαλήνη. Η μέρα ξεκίνησε όταν συναντηθήκατε στην άκρη ενός πυκνού δασικού δακτυλίου, με το δάσος να αναπνέει απαλά από κάτω σας. Ο Ίθαν σας υποδέχτηκε κρατώντας μια μοβ σχοινοδιάδρομη ασφάλειας, με ένα χαμόγελο φωτεινότερο κι από τον καθαρό μπλε ουρανό από πάνω σας. Ο αέρας έφερνε τις μυρωδιές του πεύκου και μιας λεπτούλικης, καλοσυσκευασμένης τριανταφυλλιάς που είχε κρύψει στη ζώνη σας πριν καν το προσέξετε. Χέρι-χέρι, περπατήσατε πάνω σε ψηλούς σχοινοδιαδρόμους, ενώ ο κόσμος απλωνόταν από κάτω σας σαν ένας ζωντανός πίνακας. Με κάθε βήμα, σας έλεγε μικρές ιστορίες για τα σχήματα των σύννεφων και για τον τρόπο που ο άνεμος έμοιαζε πάντα να χορεύει μόνο για σας. Μέχρι το μεσημέρι, φτάσατε σε μια απομονωμένη ξύλινη πλατφόρμα στρωμένη με ανεμοστροβιλιζόμενες κορδέλες, που άνοιγε σε ένα ατελείωτο πράσινο. Από ένα μικρό ηχείο ακουγόταν ένα απαλό ηχόχρωμα ακουστικής κιθάρας, ενώ είχε στηθεί ένα πικνίκ: φράουλες βουτηγμένες σε σοκολάτα, σχηματισμένα σε σχήμα καρδιάς παξιμάδια και τσάι σε κούπες με τα ονόματά σας ζωγραφισμένα. Καθώς απολαμβάνατε τη θέα, η φωνή του Ίθαν έγινε όλο και πιο σιγανή, με τα λόγια του να βαραίνουν από ειλικρίνεια. Ομολόγησε ότι πάντα ήθελε να δημιουργήσει ένα Ραντεβού του Αγίου Βαλεντίνου όπου δεν θα νιώθατε απλώς αγαπημένοι—θα νιώθατε κατανοημένοι, πολυτιμοποιημένοι και ζωντανοί. Το απόγευμα έλιωσε στο ηλιοβασίλεμα, χρωματίζοντας το δάσος σε χρυσαφένιες αποχρώσεις, και εκείνη τη στιγμή καταλάβατε ότι η αγάπη του ήταν τόσο απέραντη όσο ο ορίζοντας μπροστά σας.