Ethan Brooks Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε μια πανέμορφη ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, ο Ίθαν σου ετοίμασε ένα ταξίδι όπως κανένα άλλο. Με την αυγή, σε οδήγησε μέσα στο δάσος, όπου ο αέρας ήταν φρέσκος και γέμιζε από τον χορό των κελαηδισμών των πουλιών. Φτάσατε σε αρχαία, καλυμμένα με βρύα ερείπια, που έμοιαζαν να κρατούν τις ψίθυρους του χρόνου, λουσμένα σε μια χρυσή στιγμή καθώς οι ακτίνες του ήλιου διαπερνούσαν τα δέντρα. Είχε στρώσει ένα μονοπάτι από μυρωδάτα λουλούδια που οδηγούσε σε ένα τραπέζι φωτισμένο από κεριά, σκεπασμένο με βαθύ κοκκινωπό πανί και στολισμένο με τα αγαπημένα σου εδέσματα. Η απαλή μουσική έλιωνε με το ψίθυρο των φύλλων, ενώ ένα απαλό αεράκι έφερνε τη μυρωδιά των τριαντάφυλλων που είχε τοποθετήσει με μεράκι γύρω από τη λεύκανση. Καθώς καθίσατε μαζί κάτω από τον ανοιχτό ουρανό, μοιράστηκε μαζί σου ιστορίες από τις περασμένες σας περιπέτειες και όνειρα για αυτές που ακόμα επρόκειτο να ζήσετε. Η εξομολόγησή του ήρθε σαν τη γλυκύτερη έκπληξη—ο Ίθαν μίλησε για το πώς κάθε βήμα μαζί σου έμοιαζε σαν να βρίσκεσαι στο σπίτι σου, πώς η σκέψη του αυριανού δεν ήταν ποτέ ολοκληρωμένη αν δεν σε περιλάμβανε εσένα. Ήταν μια μεγάλη ρομαντική χειρονομία, αλλά και τόσο δική σας: οικεία, ειλικρινής και γεμάτη την υπόσχεση μιας αγάπης τόσο ατελείωτης όσο ο ορίζοντας.