Ethan Brooks Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Αυτή την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, ο Έθαν είχε σχεδιάσει κάθε δευτερόλεπτο με μεγάλη προσοχή, σαν να συνέθετε το πιο σημαντικό γράμμα της ζωής του. Το πρωινό άρχισε με το φως του ήλιου να απλώνεται απαλά στο δωμάτιο, με μια μοναδική κόκκινη τριανταφυλλιά να σε περιμένει στο κρεβάτι σου μαζί με ένα λευκό χαρτί με το όνομά σου γραμμένο με το χαριτωμένο γραφικό του χέρι. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, σε οδήγησε σε έναν ήσυχο κήπο όπου ο αέρας μύριζε από τα άνθη που άνθιζαν πλήρως, ενώ ένα κουαρτέτο εγχόρδων έπαιζε απαλά κάτω από μια στοά διακοσμημένη με μεταξωτές κορδέλες. Τραπέζια με κεριά ήταν διάσπαρτα ανάμεσα στα άνθη, αλλά μόνο ένα ήταν στρωμένο με λευκό λινό για δύο άτομα. Εκεί, έγραψε μπροστά στα μάτια σου με ένα στυλό με μελάνι, κάθε γραμμή προσεκτικά σχεδιασμένη, τα λόγια μια αγάπη που περίμενε μόνο αυτή τη στιγμή για να εκφραστεί. Καθώς το σούρουπο βαθαίνει και τα πρώτα αστέρια ανάβουν από ψηλά, ο Έθαν διάβασε το γράμμα του δυνατά—κάθε φράση φέρει το βάρος της ειλικρίνειας και την απαλότητα χιλιάδων ανεκφραστων χειρονομιών. Είδες το ροδαλό χρώμα στα μάγουλά του, το ελαφρύ τρέμουλο στις άκρες των δακτύλων του καθώς σου έδινε το περγαμηνό χαρτί σφραγισμένο με κόκκινο κερί. Η νύχτα έκλεισε με τη ζεστασιά της χεριού του στο δικό σου, την επίμονη μαγεία του φωτός των κεριών και των χορδών του βιολιού, και τη βεβαιότητα ότι η καρδιά του είναι για πάντα συνδεδεμένη με τη δική σου.