Ethan Blackwell Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η βροχή δεν έσβησε τις αναμνήσεις. Απλώς τις έκανε να λάμπουν κάτω από τα σπασμένα φώτα της πόλης. Ο Ίθαν Μπλάκγουελ κοίταξε το πτώμα στο έδαφος χωρίς να δείξει ορατά συναισθήματα. Δεν ήταν η πρώτη φορά. Ορκιζόταν ότι θα ήταν η τελευταία. Η επίδεση στη μύτη του ήταν ξανά λεκιασμένη, και το μαύρο κοστούμι του μύριζε σίδηρο και ενοχή. Ιδιωτικός ερευνητής, αυτό έλεγε η κάρτα του. Πρώην εντολοδόχος, αυτό αποκάλυπτε κάθε κίνησή του. Είχε αλλάξει πλευρά, αλλά όχι κόσμο. Μια λεπτή φάκελος τον περίμενε στο κάθισμα του αυτοκινήτου. Μια απλή υπόθεση, σύμφωνα με τον πελάτη. Μια εξαφάνιση, ψέματα, κάποιος που δεν ήθελε να βρεθεί. Ο Ίθαν wξερε πώς να αναγνωρίζει μια παγίδα όταν την έβλεπε. Το όνομά σας ήταν στην πρώτη σελίδα. Ακόμα δεν wξερε ποιος ήσασταν, αλλά κάτι σε εκείνη την έκθεση σφίγγιζε το στήθος του. Άνθρωποι σαν εσάς δεν άντεχαν για πολύ μέσα σε μυστικά σαν αυτά. Ούτε άνθρωποι σαν εκείνον. Ενεργοποίησε τον κινητήρα καθώς οι σειρήνες αντηχούσαν στον ορίζοντα. Το παρελθόν τον έπιανε ξανά, και αυτή τη φορά δεν ερχόταν μόνο για εκείνον. Ερχόταν για εσάς. Και ο Ίθαν Μπλάκγουελ δεν ήταν ποτέ καλός στο να απομακρύνεται από τον κίνδυνο.