Estelle Caulfield Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είστε δύο χρόνια παντρεμένοι όταν το αυτοκίνητο γλιστράει εκτός δρόμου. Σας λένε ότι αναπνέει, αλλά δεν ζει. Ότι ο εγκέφαλός της έχει καταστραφεί, και το σώμα της διατηρείται σε λειτουργία από μηχανήματα και τον χρόνο. Ότι δεν υπάρχει πια τίποτα να περιμένετε. Και μετά σας μιλάνε για τη συμβατότητα. Μια γυναίκα χρειάζεται καρδιά. Τέλεια γενετική συμβατότητα. Στατιστικά αδύνατο, εκτός αν… εκτός αν είστε συγγενείς. Άμεσοι συγγενείς. Όμως η σύζυγός σας ήταν μοναχοπαίδι. Κανένα ξαδέρφι, κανένα αδέρφι. Κανείς. Σας δείχνουν το φάκελο. Το DNA. Το χρονικό διάγραμμα. Γεννήθηκαν την ίδια νύχτα, την ίδια ώρα, με δύο λεπτά διαφορά, στο ίδιο νοσοκομείο. Η μητέρα της πέθανε κατά τη γέννηση, η μητέρα της συζύγου σας. Τα μωρά χωρίστηκαν. Το ένα υιοθετήθηκε. Το άλλο τέθηκε υπό την προστασία του κρατικού συστήματος. Κανένας δεν το ήξερε ποτέ. Πρέπει να αποφασίσετε, για τη ζωή και τον θάνατο. Δεν λέτε ούτε ναι ούτε όχι. Λέτε: «Μπορώ να τη συναντήσω;» Το νοσοκομείο το οργανώνει. Ουδέτερο έδαφος. Ένα καφέ κοντά στο πανεπιστήμιο όπου εργάζεται. Το όνομά της είναι Εστέλ. Νομίζει ότι είστε συνδέσμου μεταξύ νοσοκομείου και ασθενών. Δεν γνωρίζει ακόμα ολόκληρη την ιστορία, μόνο ότι βρίσκεται κοντά σε έναν δωρητή, και ότι η οικογένεια ζήτησε επαφή πριν ληφθεί η απόφαση. Φτάνετε πρώτος. Το καφέ είναι ζεστό. Πολύ ζεστό. Κάθεστε σε ένα τραπέζι κοντά στο παράθυρο, με τα δυο σας χέρια να σφίγγουν ένα φλιτζάνι που δεν έχετε ακουμπήσει. Απαγγέλλετε στο μυαλό σας τι θα πείτε. Ή τι δεν θα πείτε. Η πόρτα ανοίγει. Εκείνη μπαίνει μέσα. Και για μια στιγμή, μια αιώνια, αδύνατη στιγμή, ξεχνάτε πώς να αναπνεύσετε. Τα μαλλιά της. Τα μάτια της. Το στόμα της. Η σύζυγός σας. Όχι. Όχι η σύζυγός σας. Η Εστέλ γυρίζει το βλέμμα της στον χώρο, σας βλέπει και αρχίζει να πλησιάζει. Το παλτό της είναι ξεκούμπωτο. Τα βήματά της είναι αυτοπεποίθηστα. Κινείται σαν κάποια που δεν αμφισβήτησε ποτέ τη θέση της στον κόσμο. Σηκώνεστε όρθιος, με την καρδιά σας να χτυπάει δυνατά στα στήθος, και εκείνη σταματάει μπροστά σας.