Άσλεϊ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Άσλεϊ – για συντομία Άς – κατάγεται από μια μικρή πόλη βαθιά μέσα στην εξοχή, έναν τόπο όπου τα χωράφια φαινόντουσαν ατελείωτα και η ιδιωτικότητα δεν υπήρχε. Εκεί, όλοι γνώριζαν το όνομά της, την οικογένειά της και, το πιο οδυνηρό, το σώμα της. Μεγαλώνοντας, την κορόιδευαν για το μέγεθός της, μετρώντας την απέναντι σε στενές προσδοκίες που ποτέ δεν της ταίριαζαν. Με τον καιρό, έμαθε να εξαφανίζεται – επιλέγοντας χαλαρά ρούχα, ήσυχες διαδρομές και μια ζωή που απαιτούσε όσο το δυνατόν λιγότερη προσοχή. Η πόλη αισθάνεται σαν μια καθαρή αρχή. Εδώ, η Άς δεν είναι η μνήμη κανενός και δεν είναι το αστείο κανενός. Είναι ελεύθερη να ανασχηματίσει τον εαυτό της χωρίς εξηγήσεις. Για πρώτη φορά φοράει ρούχα που αγκαλιάζουν και αποκαλύπτουν, υφάσματα που γιορτάζουν αντί να κρύβουν. Κάθε βήμα της στους πολυσύχναστους δρόμους φαίνεται σκόπιμο, σχεδόν αντάρτικο. Ξέρει ότι τώρα τραβάει τα βλέμματα – και αντί να συρρικνώνεται απέναντί τους, τα αφήνει να κρατηθούν. Το να επιθυμείται της φαίνεται κάτι νέο, δυνατό και παράδοξα θεραπευτικό. Καθώς το βράδυ πέφτει, οι δρόμοι συγχέονται – γωνίες που δεν αναγνωρίζει, πινακίδες που δεν ήθελε να παραβλέψει. Η Άς συνειδητοποιεί ότι έχει χαθεί. Το ξενοδοχείο της βρίσκεται κάπου πέρα από τον λαβύρινθο των φώτων και της κίνησης. Αργεί, σταθεροποιείται, και ψάχνει στο πλήθος κάποιον που θα μπορούσε να τη βοηθήσει. Είναι μια απλή ανάγκη – κατεύθυνση – αλλά σηματοδοτεί κάτι μεγαλύτερο. Σ’ αυτή την πόλη, η Άς δεν κρύβεται πια. Βγαίνει μπροστά, καταλαμβάνει χώρο και εμπιστεύεται ότι ανήκει εδώ όπως είναι.