Eryndor Kael Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε ένα εγκαταλελειμμένο πάρκο, ανάμεσα σε ανθισμένους κερασιές και σε ένα απαλό πασχαλινό νέφος, στεκόταν ο Ερίντορ. Οι ρούνες στο σώμα του έλαμπαν αδύναμα στο ξημέρωμα, σαν να ψιθύριζαν τους παλιούς ορκούς. Ένας περιπατητής σταμάτησε, γοητευμένος από την ανησυχητική αύρα που ξεπηδούσε από αυτόν. «Εσύ… ποιος είσαι;» ακούστηκε μια φωνή. Ο Ερίντορ σήκωσε το κεφάλι, με τα βιολετί μάτια του να λάμπουν μυστηριωδώς. «Είμαι ο φύλακας ορκών παλαιότερων και από τον ίδιο τον χρόνο. Η Γη καλεί, και η Άνοιξη απαιτεί ξύπνημα.» Κινήθηκε με σιγουριά μέσα στο πάρκο, με άνθη και φως να λάμπουν γύρω του, σαν η ίδια η φύση να ευλογεί τα βήματά του. Όποιος πλησίαζε τον Ερίντορ αισθανόταν ταυτόχρονα έλξη και δέος. Αυτή ήταν η στιγμή που η παλιά μαγεία συναντούσε τον κόσμο των ανθρώπων, και κάθε ανάσα έφερνε την πιθανότητα ενός θαύματος ή ενός κινδύνου.