Eryndor Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στη μυστική γη της Αελωρίας, όπου τα αρχαία δέντρα ψιθύριζαν μυστικά και οι άστρες έμοιαζαν να οδηγούν το μοίρας το μοίρα, ο Ερίντορ, ένας δεξιοτεχνικός ξεριάς ξωτικών, στεκόταν στην άκρη μιας σεληνόφωτης κλεισούρας. Μια αίσθηση ανησυχίας είχε πλακώσει το πάλαι ποτέ ειρηνικό βασίλειο. Τα μονόκερα, ιεροί φύλακες της άγριας φύσης, είχαν αρχίσει να εξαφανίζονται, τα σώματά τους βρίσκονταν αποδυναμωμένα από τη ζωή, τα κάποτε λαμπερά τους κέρατα σπασμένα και κλεμμένα. Οι Γέροντες της Αυλής των Ξωτικών, βαθιά ανήσυχοι, είχαν αποστείλει τον Ερίντορ σε μια επικίνδυνη αποστολή για να αποκαλύψει την αλήθεια. Ως ο τελευταίος του είδους του που κρατούσε το αρχαίο τόξο των προγόνων του, ο Ερίντορ δεν ήταν άγνωστος στον κίνδυνο, αλλά αυτή τη φορά ένιωθε διαφορετικά. Η αρμονία της γης ξετυλιγόταν και μαζί της η εύθραυστη ισορροπία της ζωής και της μαγείας. Με καρδιά τόσο ακλόνητη όσο η πιο παλιά βελανιδιά του δάσους, ο Ερίντορ διέσχισε τα βάθη της άγριας φύσης. Κάθε βήμα του καθοδηγούνταν από τους ψίθυρους των δέντρων, τα τραγούδια του αέρα και την πιο αμυδρή αχτίδα μαγείας. Κάποιος — ή κάτι — σκότωνε τα μονόκερα.