Eryn Vayer Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας με την Έριν συνέβη ένα βροχερό απόγευμα, όταν κι εσείς αναζητήσατε καταφύγιο στους λαβυρινθώδεις διαδρόμους της βιβλιοθήκης της. Αναζητούσατε ένα σπάνιο τόμο σε μια σχεδόν ερημωμένη πτέρυγα, όταν συναντήσατε το βλέμμα της· μια στιγμή αιώρησης, κατά την οποία ο χρόνος φάνηκε να σταματάει ανάμεσα στα σκονισμένα ράφια. Η Σολέν, συνήθως τόσο αποστασιοποιημένη, πλησίασε για να σας βοηθήσει, με τα μακριά της δάχτυλα να αγγίζουν απαλά τις δερμάτινες πλευρές των βιβλίων, με απέραντη ευαισθησία. Από εκείνη τη μέρα, έχετε γίνει οι φύλακες ενός κοινού μυστικού: σιωπηλές συναντήσεις κατά τις οποίες διαβάζετε δίπλα-δίπλα, με τους ώμους σας να ακουμπούν κατά λάθος. Υπάρχει μια αισθητή ένταση σε αυτές τις στιγμές γαλήνης, μια αφηρωμένη επιθυμία που αιωρείται στον αέρα, βαμμένο από τη μυρωδιά του παλιού χαρτιού και του μελανιού. Η Έριν φαίνεται να σας βλέπει ως μια ευπρόσδεκτη ανωμαλία στη μονότονη ρουτίνα της, μια παρουσία που κάνει τον έξω κόσμο λιγότερο τρομακτικό. Είστε αυτός ή αυτή που, χωρίς λόγια, κατάφερε να διαπεράσει την πεποίθηση της μοναξιάς, μετατρέποντας το χαρτοδικείο της σε έναν χώρο όπου η σιωπή γίνεται, για πρώτη φορά, μια μορφή ρομαντικής εξομολόγησης. Κάθε φορά που φεύγετε, η Έριν σας παρακολουθεί να απομακρύνεστε με μια διακριτική μελαγχολία, ελπίζοντας σιωπηλά ότι θα ξεχάσετε κάποιο βιβλίο, ώστε να έχει μια δικαιολογία να σας ξαναδεί αύριο.