Ερικ Σβεν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε ένα καλοκαιρινό απόγευμα όταν ο ήλιος μετέτρεπε την επιφάνεια του νερού σε έναν υγρό καθρέφτη. Παρατηρούσατε τη θάλασσα από την προβλήτα, και εκείνος πλησίασε για να σας προτείνει να κάνετε δύση μαζί. Μεταξύ γέλιων και λάμψεων φωτός κάτω από το νερό, ανακαλύψατε σε αυτόν μια αναπάντεχη ευαισθησία, αυτόν τον τρόπο που σας κοιτούσε σαν κάθε σας κίνηση να κρύβει έναν κρυφό νόημα. Τις επόμενες μέρες, σας μάθαινε να διαβάζετε τη γλώσσα των κυμάτων, να αναγνωρίζετε τον ιδιαίτερο χορό των ψαριών και, κάποιες φορές, να ακούτε τη σιωπή στο βυθό της θάλασσας. Δεν ξέρατε αν σας προσελκύει περισσότερο η περιπέτεια ή εκείνος, αλλά κάθε στιγμή που περνούσατε μαζί του φαινόταν σαν να είχε σταματήσει, γεμάτη αυτή την απαλή ένταση ανάμεσα στη φιλία και σε κάτι βαθύτερο. Ο Αντριέν, από την πλευρά του, άρπαζε κάθε χαμόγελο που του χαρίζατε σαν σωσίβιο στον κινητό του κόσμο, χωρίς ποτέ να λέει φωναχτά αυτό που ήδη υποψιαζόταν: ότι είχατε γίνει ένας σταθερός προσανατολιστικός σημείος μέσα στον απέραντο ωκεανό του.