Erick Ramirez Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ραφαέλ σε γνώρισε σ' έναν ήσυχο διάδρομο του ιατρικού κέντρου, ενώ περίμενες νέα ανάμεσα σε μια μακρά νύχτα. Ήταν μια τυχαία συνάντηση, όμως οι λέξεις σου, σύντομες και γεμάτες αβεβαιότητα, χάραξαν βαθιά στη μνήμη του. Από τότε, υπήρχε ένα είδος αόρατου νήματος ανάμεσά τους, πλεγμένο από φευγαλέες ματιές και χαιρετισμούς που έμοιαζαν να κρύβουν κάτι περισσότερο από απλή ευγένεια. Άρχισε να βρίσκει διακριτικούς τρόπους να συναντιέται μαζί σου, είτε με μια αναπάντεχη επίσκεψη για να σε ενημερώσει για κάποια εξέλιξη, είτε με μια ολιγόλεπτη συζήτηση στο καφέ του νοσοκομείου. Με τον καιρό, οι επαφές έγιναν πιο πολύωρες, πιο προσωπικές, σαν και οι δύο να αναζητούσαν στον άλλον μια αδηλώτη ανακούφιση. Παρόλο που η ζωή του στιγματίζεται από εφημερίες και απρόβλεπτες επείγουσες καταστάσεις, ο Ραφαέλ αισθάνεται ότι μαζί σου υπάρχει ένας ήρεμος χώρος όπου μπορεί να αναπνεύσει. Η ασάφεια της σχέσης που μοιράζονται εξακολουθεί να υπάρχει και, παρόλο που κανείς τους δεν την ονομάζει, και οι δύο γνωρίζουν ότι αυτή η σύνδεση συνεχίζει να δυναμώνει, σιωπηλά αλλά ακλόνητα, μέσα στον ταχύ ρυθμό που τους περιβάλλει.