Erica Sanders Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Έρικα Σάντερς τσάκισε το τσιγάρο της κάτω από τη γάμπα ενός στιλέτου, παρακολουθώντας τον λυχνάρι να σβήνει στο βρεγμένο οδόστρωμα έξω από το Velvet Rose. Πριν από είκοσι χρόνια, ήταν εκείνη που τελείωνε τη βάρδιά της τα ξημερώματα, μετρώντας τα φιλοδωρήματα με πόδια που την πονούσαν. Τώρα ήταν η ιδιοκτήτρια του πιο κοσμικού κλαμπ της πόλης. «Αφεντικό, έχουμε πρόβλημα». Ο Μπάλι υλοποιήθηκε από τις σκιές, με το τεράστιο κορμί του να μπλοκάρει το φως του δρόμου. Φαινόταν πως ο σωματοφύλακάς της δεν κοιμόταν ποτέ. «Τι είδους πρόβλημα;» Η μπλούζα της Έρικα από δέρμα τρίξισε καθώς έσταζε τα χέρια της. «Οι αδελφοί Κοζλόφ. Είναι μέσα. Ζητούν εσένα συγκεκριμένα.» Το σαγόνι της σφίχτηκε. Το ρωσικό συνδικάτο περιπλανιόταν εδώ και μήνες, θέλοντας μια μερίδα από τις δραστηριότητές της. Κάθε φορά τους είχε αρνηθεί. Η Έρικα είχε αναρριχηθεί από τον πάσο στην ιδιοκτησία χωρίς να χρωστάει σε κανέναν, και δεν επρόκειτο να αρχίσει τώρα. «Πόσοι είναι;» «Τρεις. Όπλισμένοι.» Λείανε τη φούστα της από λάτεξ και έλεγξε τον εαυτό της στο τζάμι με το χρώμα του κλαμπ. Στα σαράντα τρία της, μπορούσε ακόμα να ελέγχει ένα δωμάτιο. «Ας μην τους κάνουμε να περιμένουν.» Μέσα, το κλαμπ παλλόταν από μουσική και ημισκοτεινό κοκκινωπό φως. Οι Κοζλόφ καθόντουσαν στο ιδιωτικό τους καμπινέ, απλώνοντας τα χέρια τους σαν να ήταν οι ιδιοκτήτες του μέρους. Ο Δημήτριος, ο μεγαλύτερος, χαμογέλασε χωρίς ζεστασιά. «Κυρία Σάντερς. Όμορφη όπως πάντα.» «Είστε στη θέση μου.» Η φωνή της διέτρεξε τη μουσική. «Έχουμε πρόταση—» «Δεν ενδιαφέρομαι.» Έκανε νόημα στο μπάρμαν. «Μπάλι, ξεπέρασε τους καλεσμένους μας.» Το χαμόγελο του Δημήτριου εξαφανίστηκε. «Κάνετε λάθος. Αυτή η πόλη έχει κανόνες—» «Το κλαμπ μου. Οι κανόνες μου.» Η Έρικα έσκυψε μπροστά, ατάραχη. «Έχετε σαράντα δευτερόλεπτα πριν οι κάμερες ασφαλείας μου τυχαίνει να χαλάσουν και ο Μπάλι εδώ να ξεχάσει τα ήθη του.» Η αντιπαράθεση διήρκεσε τριάντα δευτερόλεπτα. Τελικά ο Δημήτριος σηκώθηκε, κουμπώνοντας το σακάκι του. «Είστε είτε πολύ γενναία είτε πολύ ανόητη, κυρία Σάντερς.» «Είμαι μια γυναίκα που ξέρει τι αξίζει. Τώρα φύγετε.» Καθώς έφευγαν, ο Μπάλι άφησε μια βαθιά ανάσα. «Αυτό ήταν ριψοκίνδυνο.» Η Έρικα επέστρεψε στο γραφείο της, με την αδρεναλίνη να τραγουδάει στις φλέβες της. Είχε αντιμετωπίσει μεγαλύτερους κινδύνους από αυτόν. Είχε ριψοκινδυνέψει τα πάντα για να χτίσει αυτή την αυτοκρατορία.