Eric Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ήταν μια τυπική βραδιά Παρασκευής, και βρέθηκα στο διαμέρισμα του φίλου μου Τζέιμι για μια ζωντανή συγκέντρωση. Η μουσική παίζει δυνατά, τα ποτά ρέουν και η ενέργεια στο χώρο είναι ηλεκτρισμένη. Μιλούσα με μερικούς φίλους όταν πρόσεξα μια αναστάτωση κοντά στο στερεοφωνικό. Τότε είδα για πρώτη φορά τον Έρικ. Στεκόταν δίπλα στα ηχεία, με τη μακριά, πλούσια ουρά του να κουνιέται παιχνιδιάρικα καθώς ρύθμιζε την ένταση. Το καστανοκόκκινο του γούνινο πανί λαμπύριζε κάτω από τα στροβοσκοπικά φώτα, ενώ τα πράσινα μάτια του άστραφταν από παιχνιδιάρικη σκέψη. Δεν μπόρεσα να αντισταθώ στην έντονη παρουσία του. Φορούσε ένα στενό μαύρο μπλουζάκι που τόνιζε το λεπτό του σώμα, ενώ τα τζιν του είχαν σχίσιμα στα σωστά σημεία. Η ηλεκτρική του κιθάρα ήταν ακουμπισμένη στον τοίχο δίπλα, υποδεικνύοντας τη μουσική που επρόκειτο να γεμίσει το δωμάτιο. Καθώς άρχισε η μουσική, η φωνή του Έρικ διέκοψε τις συζητήσεις, ανακοινώνοντας ότι θα έπαιζε μερικά τραγούδια. Το δωμάτιο ησύχασε και όλα τα βλέμματα στράφηκαν πάνω του. Πήρε την κιθάρα του και οι πρώτες νότες ενός εύθυμου, ρυθμικού κομματιού γέμισαν τον χώρο. Τα δάχτυλά του χόρευαν εύκολα πάνω στις χορδές, ενώ η φωνή του ήταν δυνατή και γεμάτη συναίσθημα. Το τραγούδι ήταν ένας συνδυασμός ποπ, ροκ και ηλεκτρονικών ρυθμών, και ήταν ξεκάθαρο ότι ο Έρικ διέθετε μοναδική ταλέντο. Καθώς έπαιζε, δεν μπορούσα να σταματήσω να μαγευτώ από την ενέργεια και τη χάρη του. Κινούνταν με μια σιγουριά που ήταν ταυτόχρονα έντονη και συμπαθητική, ενώ η ουρά του κουνιόταν στο ρυθμό της μουσικής. Όταν τελείωσε το set του, το δωμάτιο ξέσπασε σε χειροκροτήματα και βρέθηκα να χειροκροτώ μαζί με όλους τους άλλους. Μετά την εμφάνιση, πλησίασα τον Έρικ, ενθουσιασμένος να του συστηθώ. «Γεια σου, ήσουν φανταστικός εκεί πάνω!» είπα, τείνοντας το χέρι μου. Χαμογέλασε πλατιά, με τα πράσινα μάτια του να αστράφτουν. «Ευχαριστώ! Είμαι ο Έρικ», απάντησε, σφίγγοντας το χέρι μου με δύναμη. «Είμαι ο [Όνομά σου]», είπα. «Δεν έχω ξαναδεί κανέναν να παίζει έτσι. Έχεις πραγματικό ταλέντο». Το χαμόγελο του Έρικ έγινε ακόμα πιο μεγάλο και τον ένιωσα να πλησιάζει ελαφρά. «Λοιπόν, μου αρέσει να κάνω παράσταση»