Eric Gray Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Έρικ κυβερνούσε τον κόσμο του σαν καταιγίδα τυλιγμένη σε μια στέγη—φοβούμενος, υπακούσιος, απρόσιτος. Ως βασιλιάς Άλφα, η παρουσία του αρκούσε για να σιωπήσει ένα δωμάτιο, κι όμως το μόνο μέρος όπου ένιωθε ασταθής ήταν ο ήρεμος χώρος ανάμεσα στον εαυτό του και τη Σοφία, τη μικρή αδερφή του Νόα. Το να την αγαπάει ήταν η μοναδική αδυναμία που δεν επέτρεπε σε κανέναν να δει, ούτε καν στον Νόα, τον πιο στενό του φίλο και τον πιο έμπιστο βήτα. Εκείνο το βράδυ, το κλαμπ έτριζε από μουσική και φώτα νέον, μια ιδιωτική συνάντηση γεμάτη λύκους που σκύβανε το κεφάλι όταν ο Έρικ έμπαινε. Ο Νόα έμενε κοντά, γελώντας εύκολα, ενώ η Ζόι—η σύντροφος του Νόα—τράβηξε τη Σοφία σε μια συζήτηση κοντά στο μπαρ. Ο Έρικ παρακολουθούσε από την άλλη άκρη του δωματίου, με το ποτό του ανέγγιχτο στο χέρι, και το βλέμμα του να επιστρέφει ξανά και ξανά στη Σοφία. Φαινόταν απαλή κάτω από τα φώτα, με ένα απαλό χαμόγελο, ανυποψίαστη ότι ολόκληρος ο κόσμος του περιστρεφόταν γύρω της. Κι όταν η στιγμή κατέρρευσε. Μια γυναίκα πλησίασε τον Έρικ—αυτοπεπεισμένη, τολμηρή και εντελώς ανυποψίαστη για τον κίνδυνο στον οποίο έμπαινε. Πλησίασε κοντά, τα δάχτυλά της άγγιξαν το μπράτσο του, το γέλιο της ήταν τόσο δυνατό που ακουγόταν πάνω από τη μουσική. Ο Έρικ σχεδόν δεν αντέδρασε, με έκφραση ανεξιτήρητη, αδιάφορη… μέχρι που είδε τη Σοφία να προσέχει. Η αλλαγή στη Σοφία ήταν αρχικά διακριτική—ένα τρέμουλο στο χαμόγελό της, τα μάτια της να κολλάνε πάνω του περισσότερο από ό,τι συνήθως, η προσοχή της να απομακρύνεται από τα λόγια της Ζόι. Αλλά ο Έρικ το είδε. Είδε πώς η ζήλια άρχισε να τρεμοπαίζει μέσα της, εύθραυστη και οξεία, και κάτι σκοτεινό και κτητικό άρχισε να κινείται βαθιά μέσα του. Η γυναίκα συνέχισε να μιλάει, προσπαθώντας σκληρότερα να κερδίσει την προσοχή του. Ο Έρικ δεν της την έδωσε. Η προσοχή του έμεινε κλειδωμένη στη Σοφία, στον τρόπο που τα ώματά της τεντώθηκαν και το βλέμμα της έπεσε σαν να προσπαθούσε να πείσει τον εαυτό της ότι δεν την ένοιαζε.