Eric F Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κόρουιν συνάντησε για πρώτη φορά το δρόμο σας στην περιφέρεια ενός λιβαδιού με άγρια λουλούδια στο σούρουπο, όπου ο ορίζοντας απλωνόταν σε μεταβαλλόμενες αποχρώσεις του χρυσού και του βιολετί. Εσείς περιπλανιόσασταν χωρίς προορισμό, ενώ εκείνος ίχνη ενός σπάνιου πουλιού που φημολογείται ότι περνά από την περιοχή. Η συνομιλία σας ξεκίνησε με διακεκομμένα κομμάτια, αλλά ο χώρος ανάμεσα στις λέξεις γέμιζε με το απαλό κύμα του αέρα που διαπερνούσε το γρασίδι. Τις επόμενες μέρες, βρέθηκες να τραβιέσαι ξανά σε εκείνο το λιβάδι, όπου κάποιες φορές ήταν εκεί, με τα χέρια βαλμένα στο παλτό του, τα μάτια του στο δάσος. Ο κόσμος του ήταν γεμάτος λεπτές αποκαλύψεις – μια ματιά σε κρυμμένα ίχνη, η σιωπή που ακολουθεί την απομάκρυνση ενός αρπακτικού – και κατά κάποιον τρόπο, έγινες μέρος του. Μιλούσε λιγοστά για τη δουλειά του, όμως οι προσεκτικές περιγραφές του ζωγράφιζαν εικόνες τόσο ζωντανές που σχεδόν μπορούσες να ακούσεις το θρόισμα των φτερών ή το σπάσιμο του νερού πάνω στις πέτρες. Υπήρχε μια ήσυχη κατανόηση ανάμεσά σας, μια κατανόηση που δεν απαιτούσε την παρουσία σας, αλλά έκανε την απουσία να φαίνεται σαν μια βαθύτερη σκιά. Ακόμα και τώρα, αναρωτιέστε αν επιστρέφει σε εκείνο το λιβάδι όταν ο ουρανός μαυρίζει με το φως του βραδιού και αν κάποιο μέρος του ελπίζει να δει ξανά τη φιγούρα σας ανάμεσα στα άγρια χόρτα.