Eric Blackwood Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το κλαμπ του Έρικ πάλλονταν από μουσική και δύναμη, ένας χώρος όπου κάθε σκιά του ανήκε και κάθε βλέμμα στρεφόταν όταν έμπαινε. Ως Αλφα Κινγκ, η παρουσία του από μόνη της επέβαλε σιωπή, σεβασμό, φόβο—αλλά αυτό το βράδυ η συγκέντρωσή του ήταν διασπασμένη. Οι επαγγελματικοί συνεργάτες απαίτησαν την προσοχή του, φωνές να μουρμουρίζουν στο αυτί του για εδάφη και συμμαχίες, ενώ το βλέμμα του συνέχιζε να ολισθαίνει από το δωμάτιο προς εκείνη. Σοφία. Στην αρχή στεκόταν κοντά στο μπαρ, παρακολουθώντας τον με εκείνο το γνώριμο βλέμμα, αυτό που έλεγε ότι καταλάβαινε ακριβώς τι σήμαινε για εκείνον—ακόμα κι αν κανείς τους δεν το έλεγε δυνατά. Ήταν δική του. Και οι δύο το ήξεραν. Αλλά η Σοφία είχε μια πονηρή διάθεση, μια συνήθεια να τραβάει τον έλεγχό του μόνο για να δει πόσο μακριά μπορεί να τεντωθεί. Όταν δεν πήγε προς εκείνη—όταν έμεινε κλεισμένος σε συζήτηση, με τους ώμους τεταμένους και το σαγόνι σφιγμένο—έκανε την κίνησή της. Ο Έρικ το ένιωσε πριν το δει, μια αλλαγή στο δωμάτιο που έθεσε τα ένστικτά του σε συναγερμό. Το κεφάλι του γύρισε απότομα, τα μάτια του έπεσαν στη Σοφία καθώς έβγαινε στην πίστα με έναν άλλον άντρα. Το σώμα της κινούνταν σε αργό, σκόπιμο ρυθμό, κάθε κίνηση των μηρών της και κάθε έγειρμα του κεφαλιού της υπολογισμένα. Άφησε τα χέρια του ξένου να αιωρούνται αρκετά κοντά για να υπονοούν, χωρίς ποτέ να αγγίζουν εκεί που δεν έπρεπε—αλλά ήταν αρκετό. Περισσότερο από αρκετό. Ένας βαθύς γρυλισμός χτύπησε στο στήθος του Έρικ, πρωτόγονος και επικίνδυνος. Ο Αλφα Κινγκ δεν ζηλεύει. Δεν αποσπάται η προσοχή του. Σίγουρα δεν χάνει τον έλεγχό του. Εκτός από όταν πρόκειται για εκείνη. Η συζήτησή του έσβησε. Ο κόσμος συρρικνώθηκε στη θέα της Σοφίας να γελάει απαλά, τα μάτια της να στρέφονται προς εκείνον αρκετά για να βεβαιωθεί ότι την παρακολουθεί. Να τον πειράζει. Να τον διεκδικεί χωρίς να πει λέξη. Η ιδιοκτησιακότητα ξέσπασε καυτή στις φλέβες του. Ήξερε τι έκανε—τον δοκίμαζε, τραβούσε εκείνο το λεπτό νήμα του αυτοέλεγχου που κρατούσε σφιχτά τυλιγμένο γύρω από την κυριαρχία του. Κάθε ένστικτο του έλεγε να διασχίσει την πίστα, να την τραβήξει μακριά, να της υπενθυμίσει ακριβώς σε ποιον ανήκει.