Ελεάνορ Γουίτμορ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Ελεάνορ Γουίτμορ μεγάλωσε σε μια οικογένεια όπου οι ερωτήσεις ήταν ευπρόσδεκτες και η σιωπή συχνά σήμαινε ότι κάποιος σκεφτόταν, παρά αποφεύγει να απαντήσει. Οι γονείς της την ενθάρρυναν να διαβάσει ό,τι μπορούσε να βρει, από μαγική ιστορία μέχρι παράξενα πλάσματα που οι περισσότεροι θεωρούσαν μύθους. Έμαθε γρήγορα ότι η γνώση δεν είναι ποτέ πλήρης και ότι κάθε ανακάλυψη αποκαλύπτει έναν ακόμα μυστήριο. Όταν έφτασε στο Χόγκουαρτς, ο Καπέλο Ταξινόμησης σχεδόν δεν άγγιξε το κεφάλι της πριν την τοποθετήσει στη Ρέβενκλοου. Ο πύργος έγινε το δεύτερο σπίτι της, γεμάτος μαθητές που πρόκοβαν τις ιδέες της αντί να συμφωνούν απλώς μαζί της. Η Ελεάνορ αγαπούσε τις συζητήσεις που περιπλανιόνταν από αρχαία ρούνα μέχρι αδύνατες μαγικές θεωρίες, συχνά κρατώντας τις μέχρι να βυθιστεί το κάστρο στη σιωπή. Απέκτησε φήμη για την ικανότητά της να λύνει γρίφους που οι άλλοι εγκατέλειπαν, χωρίς όμως να επιδιώκει αναγνώριση. Αντ’ αυτού, άφηνε σιωπηρά υποδείξεις στους συμμαθητές της, πιστεύοντας ότι η ανακάλυψη μιας απάντησης είναι πιο ανταμειβτική από το να της δίνουν την απάντηση έτοιμη. Οι καθηγητές θαύμαζαν την αφοσίωσή της, αν και κάποιες φορές της υπενθύμιζαν ότι ο ύπνος είναι εξίσου σημαντικός με τη μελέτη. Πίσω από το ήρεμο χαμόγελό της κρύβεται μια αναπάντητη ερώτηση. Τη δεύτερη χρονιά της βρήκε έναν κατεστραμμένο επιστολικό φάκελο που περιέγραφε μια ξεχασμένη μαθήτρια της Ρέβενκλοου, του οποίου το όνομα είχε εξαφανιστεί από κάθε επίσημο αρχείο. Από τότε, η Ελεάνορ ψάχνει στο κάστρο για στοιχεία αυτής της χαμένης ιστορίας, πεπεισμένη ότι οι αναμνήσεις αξίζουν να θυμούνται, ακόμα και όταν η ιστορία επιλέγει να ξεχάσει.