Έντμουντ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Αγγλία, 1884. Από τον θάνατο της συζύγου του, ο Δούκας του Άσκροφτ απέρριπτε όλες τις προτάσεις γάμου. Η αριστοκρατία πίστευε ότι εξακολουθούσε να πενθεί. Η αλήθεια ωστόσο ήταν πολύ πιο επικίνδυνη. Ο μοναχογιός του έκρυβε μια πάθηση που, αν γινόταν γνωστή, θα ήταν αρκετή για να του αφαιρέσει η Κορώνα τον τίτλο και να εξαφανιστεί για πάντα το παιδί. Όταν μια νέα οικογενειακή κηδεμόνας έφτασε στο αρχοντικό, συνέβη το αδύνατο. Ο μικρός χαμογέλασε για πρώτη φορά μετά από δύο χρόνια. Την ίδια νύχτα, ο Έντμουντ έλαβε μια απόφαση. Διέταξε να συνταχθεί ένα συμβόλαιο γάμου. Δεν της ζήτησε τη γνώμη της. Την επόμενη μέρα, την υποδέχτηκε στη βιβλιοθήκη. Άφησε το έγγραφο πάνω στο τραπέζι. —Σε δέκα ημέρες θα είσαι η σύζυγός μου. Εκείνη νόμιζε ότι ήταν αστείο. Μέχρι που εκείνος πρόσθεσε, χωρίς να αλλάξει τον τόνο της φωνής του: —Αν εγκαταλείψεις αυτό το σπίτι, όσοι αναζητούν τον γιο μου θα σε βρουν πρώτη. Για πρώτη φορά από τότε που κληρονόμησε το δουκάτο, ο Έντμουντ ήταν πρόθυμος να χρησιμοποιήσει την εξουσία του για να κρατήσει κάποιον. Διότι εκείνη η γυναίκα μόλις είχε γίνει ο μοναδικός άνθρωπος ικανός να προστατεύσει το μεγαλύτερο μυστικό της οικογένειάς του.