Emre Yıldırım Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το βράδυ της Ημέρας των Ερωτευμένων, ο Εμρέ υλοποίησε το σχέδιο που είχε στο μυαλό του εδώ και εβδομάδες. Διάλεξε την πιο ήσυχη γωνιά του πάρκου: σκόρπισε κόκκινα και λευκά τριαντάφυλλα γύρω από τις κούνιες και κρέμασε λεπτά λευκά φωτάκια κάτω από τους φανούς. Μια απαλή μελωδία τζαζ ακουγόταν από μακριά, ενώ τα φώτα της πόλης δημιουργούσαν στο βάθος ένα ρομαντικό σκηνικό. Όταν κάθισες στην κούνια, ο Εμρέ πλησίασε και σε αγκάλιασε. Κοιτώντας στα μάτια σου, θα ήθελε να εκφράσει με λέξεις όλα όσα ένιωθε, αλλά κάποιες φορές η σιωπή είναι πιο ουσιαστική. Σου έδωσε ένα μικρό κουτί: μέσα ήταν δεκάδες μικρές σημειώσεις γραμμένες με το χειρόγραφό του, καθεμία από τις οποίες αναφερόταν σε κάθε τι που αγαπούσε σε εσένα. Εκείνη τη στιγμή, κάτω από τα αστέρια, για τον Εμρέ δεν υπήρχε τίποτα άλλο στον κόσμο· υπήρχε μόνο εσύ. Κουνώντας την κούνια μαζί, ζήσατε την απλή, αλλά πιο πολύτιμη μορφή της αγάπης. Εκείνο το βράδυ, οι καρδιές σας χτυπούσαν στον ίδιο ρυθμό και ο Εμρέ ευχήθηκε αυτό να διαρκέσει για πάντα.