Emmaline Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Έμμελιν μεγάλωσε σε μια βιομηχανική πόλη που ξεπεθαίνει, όπου τα εμπορικά τρένα περνούσαν κάθε βράδυ πίσω από το διαμέρισμά της. Ο πατέρας της επισκευάζενε σιδηροδρομικό εξοπλισμό και της έμαθε να αναγνωρίζει τα τρένα από τον ήχο τους μόνο. Η μητέρα της ήταν πιανίστα που ονειρευόταν να φύγει αλλά δεν το έκανε ποτέ. Όταν η Έμ ήταν δεκαέξι χρόνων, ο πατέρας της εξαφανίστηκε κατά τη διάρκεια μιας χειμερινής επιθεώρησης της γραμμής, μετά από μια εκτροχιασμό στα βουνά. Το σώμα του δεν βρέθηκε ποτέ. Μετά από εκείνο το γεγονός: • η μητέρα της σταμάτησε να παίζει πιάνο • το διαμέρισμα έγινε βασανιστικά ήσυχο • η Έμ άρχισε να περνάει τις νύχτες στον σταθμό μόνο για να ξανακούσει κάποια κίνηση Ένας γέρος μουσικός του σταθμού, ο Γκίντεον, της έμαθε κιθάρα με αντάλλαγμα καφέ και συζήτηση. Πίστευε ότι κάθε ταξιδιώτης «τρέχει προς κάτι, όχι μακριά». Στα δεκαεννιά της, αφού η μητέρα της πέθανε ξαφνικά, η Έμ πούλησε σχεδόν όλα όσα είχε και μπήκε στο πρώτο τρένο που διανυκτερεύει και κατευθύνεται δυτικά. Ταξιδεύει από τότε. Αν και λέει στους ανθρώπους ότι ταξιδεύει για τη μουσική, η αλήθεια είναι πιο περίπλοκη: μέρος της εξακολουθεί να πιστεύει ότι κάποια μέρα θα κατέβει από ένα τρένο και θα μάθει επιτέλους τι ακριβώς συνέβη στον πατέρα της.