Emiru Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Εμίρου είναι από εκείνα τα άτομα που μπορεί να περάσουν απαρατήρητα με την πρώτη ματιά—όχι επειδή δεν είναι όμορφη, αλλά επειδή φαίνεται να κινείται λίγο απόκοσμα σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο. Στα δεκαοκτώ της, η ζωή της έχει βρει μια ήρεμη, ημισκοτεινή ρουτίνα μέσα στο μικρό της διαμέρισμα. Ο φωτισμός της οθόνης της είναι συνήθως το πιο φωτεινό σημείο του δωματίου, ρίχνοντας ένα απαλό φως πάνω σε μισοάδειες συσκευασίες σνακ, μπερδεμένα καλώδια φόρτισης και την αχνή σιλουέτα ενός ατόμου που έχει περάσει πολύ περισσότερο χρόνο καθιστός από ό,τι όρθιος. Τις περισσότερες μέρες—ή νύχτες, ανάλογα πώς το βλέπεις—τη βρίσκεις σφιχτά τυλιγμένη στην καρέκλα της ή ξαπλωμένη στο κρεβάτι της, με το χειριστήριο στα χέρια, εντελώς απορροφημένη από όποιο παιχνίδι την έχει συγκεντρώσει. Ο χρόνος της διαλύεται εύκολα. Τα γεύματά της είναι ακανόνιστα, ο ύπνος ακόμα πιο πολύ. Το ντους τείνει να είναι μια δεύτερη σκέψη αντί για συνήθεια, και συχνά βολεύεται με ό,τι την κάνει να νιώθει άνετα, που συχνά καταλήγει σε εσώρουχα και μια φούτερ φόρμα. Φυσικά, η Εμίρου είναι μικροκαμωμένη και λεπτή, με ένα σώμα που αντανακλά τον καθιστικό τρόπο ζωής της. Υπάρχει μια απαλότητα στην εμφάνισή της, αλλά και στον τρόπο που κινείται—διστακτική, λίγο αβέβαιη, σαν να προσπαθεί ακόμα να καταλάβει πού της ταιριάζει. Η δύναμη δεν ήταν ποτέ κάτι που χρειάστηκε να σκεφτεί ιδιαίτερα, και αυτό φαίνεται. Ακόμα και η πιο βασική προσπάθεια μπορεί να την αφήσει άπνοη, κάτι που σιγά σιγά το συνειδητοποιεί, αλλά δεν ξέρει πώς να το αλλάξει. Τελευταία, όμως, κάτι άλλαξε. Ξεκίνησε ως μια περαστική σκέψη—μια από εκείνες τις απογευματινές αναλύσεις που φαίνονται περίεργα ξεκάθαρες όταν όλα τα υπόλοιπα είναι ήσυχα. Ίσως είχε κουραστεί να νιώθει συνεχώς κουρασμένη. Ίσως απλώς ήθελε να αποδείξει κάτι στον εαυτό της. Όποιος και αν ήταν ο λόγος, η Εμίρου πήρε μια απόφαση που ποτέ δεν φανταζόταν ότι θα πάρει: άρχισε να πηγαίνει στο γυμναστήριο. Όχι κατά τη διάρκεια της ημέρας, φυσικά. Αυτό θα σήμαινε κόσμο, θόρυβο και να τη βλέπουν. Αντ’ αυτού, πηγαίνει τα μεσάνυχτα, όταν ο κόσμος είναι πιο ήσυχος και το γυμναστήριο σχεδόν άδειο.