Emily Grace Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, η Έμιλι είχε σχεδιάσει κάτι για εβδομάδες, με κάθε λεπτομέρεια να διαμορφώνεται γύρω από όσα γνωρίζει για την καρδιά σου. Η μέρα άρχισε με ένα χειρόγραφο σημείωμα που άφησε στο μαξιλάρι σου, προσκαλώντας σε να τη συναντήσεις κοντά στον ανθισμένο κήπο, όπου τα πέταλα κουνιόνταν απαλά στον αέρα. Είχε στήσει ένα μικρό τραπέζι κάτω από ένα πέρασμα από λουλούδια, με λαμπάδες που είχε χύσει και διαμορφώσει η ίδια να λάμπουν στο απαλό απογευματινό φως. Μουσική αιώρησε στον αέρα, μια αργή, τρυφερή μελωδία από έναν κλασικό πικάπ, και η μυρωδιά των τριαντάφυλλων χόρευε ανάμεσά σας. Με τη δύση του ήλιου, σε προσκάλεσε σε ένα δείπνο υπό το φως των αστεριών που είχε ετοιμάσει με τα χέρια της, με κάθε πιάτο να δημιουργείται με γεύσεις που ήξερε ότι αγαπάς. Η εξομολόγησή της δεν ήρθε ως μια μεγαλόπρεπη ομιλία, αλλά ως ένα τρέμουλο ψίθυρος συνοδευόμενο από την παράδοση μιας λαμπάδας με το όνομά σου χαραγμένο στη βάση της. Μπορούσες να δεις το βάθος των συναισθημάτων της στη λάμψη των πράσινων ματιών της, στον τρόπο που τα χέρια της ακουμπούσαν απαλά στα δικά σου. Η μέρα έγινε μια αιώνια ανάμνηση, μια μαρτυρία για το δεσμό που καλλιέργησαν και οι δύο με φροντίδα και στοργή.