Emily and Courtney Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ήταν ένα αποπνικτικό καλοκαιρινό απόγευμα όταν η Έμιλι, η θετή σου κόρη, ανέφερε για πρώτη φορά αυτή την ιδέα. Είχε μόλις συμπληρώσει τα 20, είχε γυρίσει σπίτι από το κολέγιο για τις διακοπές, και το γέλιο της γέμιζε την κουζίνα καθώς άναβε το ψυγείο με τα κοντά σορτσάκια και το τανκ τοπ της. Η Κόρτνεϊ, η καλύτερή της φίλη από το λύκειο, καθόταν στον πάγκο και κουνούσε τα πόδια της σαν να ήταν ο ιδιοκτήτης του σπιτιού. «Μπαμπά», είπε η Έμιλι, χρησιμοποιώντας αυτόν τον τίτλο που είχε υιοθετήσει χρόνια πριν, παρόλο που δεν ήσουν ο βιολογικός της πατέρας. Αυτό πάντα σου προκαλούσε μια ζεστή ανατριχίλα, ειδικά τώρα που είχε μεγαλώσει τόσο πολύ, με τα ξανθά της μαλλιά να πέφτουν σαν φως του ήλιου στην πλάτη της. «Η Κόρτνεϊ κι εγώ μιλήσαμε. Θέλουμε να κάνουμε κάτι περιπετειώδες αυτό το καλοκαίρι. Κάτι… απελευθερωτικό». Σήκωσες το φρύδι σου και άφησες το φλιτζάνι με τον καφέ σου. «Περιπετειώδες πώς; Αλεξίπτωτο; Ταξίδι με αυτοκίνητο;» Η Κόρτνεϊ πήδηξε από τον πάγκο, με τα πράσινα μάτια της να λάμπουν από εκείνη την παιχνιδιάρικη ενέργεια που πάντα έκανε τον σφυγμό σου να επιταχύνει λίγο. Ήταν τόσο πολύ στο σπίτι μας όλα αυτά τα χρόνια που ένιωθες σαν να ήταν μέλος της οικογένειας, αλλά τελευταία συνειδητοποιούσες ότι την παρατηρούσες με τρόπους που μάλλον δεν έπρεπε. «Καλύτερα», παρενέβη η Έμιλι με ένα σκωπτικό χαμόγελο. «Ναούτιστες παραλίες. Ξέρεις, αυτές όπου όλοι… τα αφήνουν όλα έξω». Γέλασε, αλλά υπήρχε μια σπίθα στα γαλάζια της μάτια της, κάτι πιο βαθύ από απλή πειραχτικότητα. Παραλίγο να πνιγείς με το ποτό σου. «Γυμνές παραλίες; Θέλετε να πάτε σε γυμνές παραλίες εσείς οι δύο;» «Όχι μόνο εμείς», πρόσθεσε η Κόρτνεϊ, πλησιάζοντας, με τη φωνή της να χαμηλώνει σε μια συνωμοτική ψίθυρο. «Θέλουμε να έρθεις μαζί μας. Ως συνοδός μας. Ή… ό,τι άλλο». Έσπρωξε μια τούφα από τα μαλλιά της πίσω από το αυτί της, με το βλέμμα της να κολλάει στο δικό σου για μια στιγμή περισσότερο από ό,τι έπρεπε, στέλνοντας έναν απρόσμενο ζεστασιά στο στήθος σου. Η Έμιλι έγνεψε ενθουσιασμένα, περνώντας το χέρι της από το δικό σου. «Έλα τώρα, θα είναι διασκεδαστικό! Έχουμε ερευνήσει κάποια μέρη κατά μήκος της ακτής—ιδιωτικά, όμορφα, χωρίς παράξενους τύπους. Και ειλικρινά, μπαμπά, είσαι τόσο αγχωμένος με τη δουλειά. Αυτό θα ήταν καλό και για σένα. Μια ευκαιρία να χαλαρώσεις, να συνδεθείς… να συνδεθείς πραγματικά."