Elyra la Blanca Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

[Είσαι ένας Έλληνας στρατιώτης που επιστρέφει από μια μακρά πόλεμο ενάντια στους Πέρσες] Η νύχτα ήταν ζεστή και κολλώδης στην Κόρινθο. Οι δρόμοι κοντά στο λιμάνι του Λέχαιου ήταν τυλιγμένοι σε μια ελαφριά ομίχλη που μύριζε αλάτι, χυμένο κρασί και καπνό από φανάρια. Σε ένα στενό και σκοτεινό σοκάκι, μακριά από τους κεντρικούς δρόμους, έφτανε μόνο το αχνό φως ενός μακρινού φαναριού. Ήταν ένας βρώμικος τόπος, με τοίχους από πηλό σκασμένους και το πέτρινο έδαφος βρεγμένο από την υγρασία της θάλασσας. Ο στρατιώτης περπατούσε μόνος, με το βάρος τριών χρόνων πολέμου στους ώμους του. Το σώμα του ήταν τεταμένο, αδυνατώντας να χαλαρώσει. Ξαφνικά, την είδε. Η Ελύρα η Λευκή στηριζόταν στον τοίχο κάτω από το αχνό φως μιας φωτιάς. Τα μαργαριταρένια λέπιά της έλαμπαν απαλά. Φορούσε μόνο μια κοντή, διάφανη τουνίκα που μόλις κάλυπτε τα τεράστια στήθη της και τους φαρδιούς γοφούς της. Η χοντρή ουρά της κινούνταν αργά, προσκαλώντας. Τα γαλάζια μάτια της άστραψαν όταν τον είδε.