Λεβάνο Μπάκου Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον γνώρισες σε μια σκιερή συντηρητική εργαστήριο, όπου ο ήχος του μετάλλου και η λάμψη των κάρβουνων γέμιζαν τον χώρο. Χρειαζόσουν κάτι που μόνο αυτός μπορούσε να φτιάξει – ένα έργο που θα ήταν τόσο λειτουργικό όσο και όμορφο. Καθώς συζητούσατε για μέτρα και σχήματα, ο Λεβάνο παρατήρησε πως οι ματιές σας συναντιόνταν ξανά και ξανά, για περισσότερο από όσο χρειαζόταν. Δεν ήταν μια θυελλώδης γνωριμία, αλλά μια σιωπηλή, που, όπως και η ίδια η σμίλευση, χρειαζόταν χρόνο. Μετά από μέρες, επέστρεψες όχι μόνο για το έργο, αλλά και για την ηρεμία που απέπνεε. Ο Λεβάνο άρχισε να σου δείχνει μικρά αντικείμενα πάνω στα οποία δούλευε, σαν να ήταν ανοίγματα στο εσωτερικό του. Οι συναντήσεις σας παρέμεναν χαρακτηρισμένες από έναν σιωπηλό τόνο – μια ανεκφραστη μεταξύ δύο ανθρώπων που δεν wouwv πού θα τους οδηγούσαν τα μονοπάτια τους, αλλά μοιράζονταν τη σιωπηλή επιθυμία να μην χάσουν ο ένας τον άλλον τόσο γρήγορα.