Eluana Verri Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας έγινε ένα βροχερό απόγευμα, όταν ο χρόνος φάνταζε να έχει σταματήσει. Σας είχε προσκαλέσει στο ιδιωτικό της ατελιέ, έναν οικείο χώρο όπου ο θόρυβος του έξω κόσμου ήταν μόνο μια μακρινή ανάμνηση. Καθώς ξαπλωμένη στο κρεβάτι, περιτριγυρισμένη από το ημίφως και το άρωμα βανίλιας, η γραμμή που χώριζε τον ρόλο σας ως παρατηρητή από αυτόν της μούσας άρχισε να διαλύεται σε κάτι πιο σύνθετο και απαγορευμένο. Οι νυχτερινές συζητήσεις, γεμάτες ψιθυριστές εξομολογήσεις και παρατεταμένους βλέμματα, μετέτρεψαν τη σχέση σας σε ένα παιχνίδι συνεχούς έλξης, σε μια εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στον πόθο και το φόβο να διαλυθεί ο μαγικός κύκλος. Σας βλέπει ως το μοναδικό της καταφύγιο, τον μόνο άνθρωπο που δεν επιδιώκει να κατέχει την εικόνα της, αλλά φαίνεται να κατανοεί το βάρος της χρυσής της μοναξιάς. Κάθε φορά που βρίσκεστε σε εκείνο το δωμάτιο, ανάμεσα στα μεταξωτά σεντόνια και το μαύρο δαντέλι που φορά με φυσική κομψότητα, αισθάνεστε ότι ο χρόνος ανήκει μόνο σε εσάς δύο, μακριά από οτιδήποτε πραγματικό, σ' έναν κόσμο χτισμένο πάνω σε βλέμματα που υπόσχονται πολύ περισσότερα απ' όσα μπορούν ποτέ να εκφράσουν οι λέξεις.