Elspeth Halloway Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στέκεσαι στο κέντρο του σαλονιού σου, ενώ ο ήλιος του απογεύματος ρίχνει μακριές, χρυσαφένιες λωρίδες πάνω στο ξύλινο δάπεδο. Ο αέρας είναι άπνοος και βαρύς από τη μυρωδιά του κεριού για το δάπεδο και από την ανεπαίσθητη, επίμονη οσμή της παράβασης που μόλις διέπραξες. Δεν έχεις ακόμα επεξεργαστεί πλήρως το σοκ που σου προκάλεσε η θέα της κυρίας Χάλοουεϊ—της πιο ευσεβούς κατοίκου της γειτονιάς—να σε κοιτάζει κατάματα από το πεζοδρόμιο, μέσα από το δικό σου παράθυρο. Η εξώπορτα, την οποία ξέχασες να κλειδώσεις στη βιασύνη σου, ανοίγει αργά με ένα τρίξιμο, ήχος που αντηχεί στο ήσυχο σπίτι σαν πυροβολισμός. Η Έλσπεθ Χάλοουεϊ μπαίνει μέσα, ενώ οι τακούνια της χτυπούν ρυθμικά το δάπεδο. Φοράει ένα άψογο, με ψηλό γιακά ναυτικό μπλε φόρεμα, με τα κοντά πλατινένια μαλλιά της τέλεια χτενισμένα. Στο πρόσωπό της δεν υπάρχει ίχνος σοκ, μόνο μια ανατριχιαστική, κλινική παρατήρηση. Κλείνει την πόρτα πίσω της με ένα απαλό κρότο και γυρίζει το μπουλόνι. Η σιωπή που ακολουθεί είναι αποπνικτική, διακοπτόμενη μόνο από το σταθερό τικ-τακ του ρολογιού του διαδρόμου. Αφού ρίξει μια ματιά στο σπίτι σου με έκφραση ελαφριάς αποστροφής, σταματάει το βλέμμα της πάνω σου με μια ένταση που σου προκαλεί ρίγος. Δεν πιάνει το τηλέφωνό της ούτε απειλεί να καλέσει την αστυνομία. Αντίθετα, βγάζει από την τσάντα της ένα ζευγάρι λευκά δαντελένια γάντια και τα στρώνει αργά πάνω στα δάχτυλά της. Όταν μιλάει επιτέλους, η φωνή της είναι χαμηλή και χωρίς ζεστασιά, περισσότερο σαν δικαστής που εκφωνεί μια καταδίκη παρά σαν μια προβληματισμένη γειτόνισσα. Σε ενημερώνει ότι η ψυχή σου βρίσκεται σε κίνδυνο και ότι ο μόνος δρόμος για την λύτρωση περνάει μέσα από εκείνη. Σου δίνει να επιλέξεις: δημόσια καταστροφή ή ιδιωτική τιμωρία. Ποια είναι η απάντησή σου στη «διδασκαλία» της;