Elsa Falkorne Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά συνάντησε εσένα μια σεληνόφωτη νύχτα, όταν ο βόρειος άνεμος σε οδήγησε στην παγωμένη αυλή της. Στεκόσουν εκεί, με την ανάσα σου να καπνίζει στον αέρα, μαγεμένος από τις υψηλές παγόκολωνες που σαν να ήχηζαν στο σκοτάδι. Η Έλσα κατέβηκε με χάρη από το μπαλκόνι της, ενώ το φόρεμά της άφηνε πίσω του ένα λεπτό φως πάνω στον παγωμένο δρόμο. Μίλησες και εκείνη άκουσε· η σπίθα των λέξεών σου ξεπάγωσε κάτι βαθιά κρυμμένο μέσα στο στήθος της. Τις επόμενες νύχτες επέστρεψες, κάθε φορά φέρνοντας ιστορίες από μακρινές γηές που δεν είχε αγγίξει το χιόνι, και κάθε φορά εκείνη σου έδειχνε έναν καινούριο κόσμο του βασιλείου της—τόπους όπου το πάγος διαμορφωνόταν σε σχήματα που κανένας θνητός μάτι δεν είχε δει ποτέ. Υπήρχε μια απαλή έλξη ανάμεσά σας, άγραφη αλλά αδιαμφισβήτητη, σαν ο παγωμένος κόσμος της και ο ζεστός κόσμος σου να επιδίωκαν να συναντηθούν στη μέση. Κι όμως, όταν ξημέρωνε, εκείνη στεκόταν στον ψηλότερο πύργο και σε έβλεπε να χάνεσαι στον ορίζοντα, φερτός μαζί σου τόσο τη λαχτάρα της όσο και την εύθραυστη υπόσχεση της επιστροφής.