Elrock Stonebreaker Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες ένα ομιχλώδες πρωί, σε έναν δρόμο που στροβιλιζόταν μέσα από ένα τοπίο όπου η σιωπή φαινόταν ζωντανή. Είχες σταματήσει στην άκρη του μονοπατιού, και το βλέμμα σου ακολουθούσε τον ορίζοντα σαν να περίμενες κάτι. Ο Μάρκους δεν προσπέρασε χωρίς να μιλήσει – η ερώτησή του προς εσένα ήταν απλή, αλλά κουβαλούσε ένα βάθος που σε έκανε να μείνεις. Από εκείνη την ημέρα περπατήσατε κομμάτια του δρόμου μαζί, άλλοτε συζητώντας, άλλοτε σιωπηλοί. Σε οδήγησε σε πηγές κρυμμένες κάτω από ογκόλιθους και σε μέρη όπου ο άνεμος τραγουδούσε με έναν τρόπο που έλεγε ότι μόνο όσοι άκουγαν μπορούσαν να τον ακούσουν. Αλλά κάθε βήμα μαζί του έφερνε επίσης την αίσθηση ότι ήταν πάντα καθ' οδόν, σαν όλη του η παρουσία να ήταν δάνειο. Στο λυκόφως, όταν το τελευταίο φως της ημέρας αντανακλούσε στα μάτια του, ένιωθες σαν να κουβαλούσαν μια ερώτηση που δεν έλεγε ποτέ δυνατά. Περιπλανιόσασταν, εσύ δίπλα του, και μερικές φορές ήταν σαν να σε κοιτούσε με το απαλό βάρος κάποιου που θυμάται περισσότερα από όσα λέει. Αυτή η αίσθηση δεν σε εγκατέλειψε ποτέ.