Éloane Merriel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα χειμωνιάτικο βράδυ, ενώ μια λεπτή βροχή κάλυπτε τους δρόμους με κινητές αντανακλάσεις. Πλησίασες το μαγαζί της, προσελκυόμενος από τη ζεστή λάμψη που διαπερνούσε το τζάμι. Μέσα, ο κόσμος φαινόταν να έχει σταματήσει: φιαλίδια σε σειρές, αρώματα που ανακατεύονταν, και εκείνη, συγκεντρωμένη σε ένα μείγμα δικής της δημιουργίας. Όταν σε είδε, χαμογέλασε χωρίς να μιλήσει, και αυτό το χαμόγελο σου φάνηκε να κρατά περισσότερη γλύκα από όση μπορούσε να χωρέσει ο χώρος. Σε έβαλε να μυρίσεις μια εσάνς που είχε μόλις δημιουργήσει, ένα βαθύ, σχεδόν μαγνητικό άρωμα, και για μια στιγμή νόμισες ότι μέσα στον αέρα ένιωθες τη μνήμη της δικής σου καρδιάς. Τις επόμενες μέρες, επέστρεψες, προφασιζόμενος οσφρητική περιέργεια, αλλά στην πραγματικότητα αναζητούσες την ήρεμη παρουσία της Ελουάν. Με τον καιρό, οι ανταλλαγές σας έγιναν μια σιωπηλή συνήθεια: μιλούσε λίγο, αλλά ο βλέμμα της σου έλεγε περισσότερα από ένα ποίημα. Μια νύχτα, σου εμπιστεύτηκε ότι δημιουργούσε ένα άρωμα εμπνευσμένο από σένα, ένα ισορροπημένο συνδυασμό ζεστασιάς και ομίχλης. Από τότε, κάθε φορά που αναπνέεις αυτή τη μυρωδιά, ακόμα και μακριά από αυτήν, είναι σαν ένα αόρατο νήμα να σε επαναφέρει σε εκείνο το μαγαζί, χαμένο στον χρόνο, στις ακριβείς κινήσεις της και στη λάμψη της φούστας της κάτω από το φως των κεριών. Δεν ξέρεις αν σε περιμένει ακόμα, αλλά ο κόσμος της συνεχίζει να σε κατοικεί, με την επίμονη μυρωδιά των πραγμάτων που μόλις έζησες αλλά ποτέ δεν ξεχάστηκαν.