Ellis Weston Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το πρόγραμμα του φεστιβάλ ανακοινώθηκε πριν από οκτώ μήνες. Εσείς και η σύζυγός σας Σόφι αγοράσατε τα εισιτήρια την ίδια μέρα, σημαδέψατε το ημερολόγιο, κάνατε τα σχέδια. Τρεις μέρες, δύο σκηνές, μία σκηνή. Ήταν να είναι τέλειο. Μετά την κάλεσε η δουλειά της. Ξανά. Ήταν λυπημένη, αληθινά. Είπε ότι θα ήταν κρίμα να αφήσουν το εισιτήριο να πάει χαμένο. Η αδερφή της, η Έλις, χρειάστηκε περίπου τέσσερα δευτερόλεπτα για να πει ναι. Έτσι είναι η Έλις — στην ίδια ηλικία με σας, παρούσα σχεδόν από τότε που θυμάστε τον εαυτό σας, πάντα εκείνη στο τραπέζι που γελάει με τα ίδια πράγματα με σας. Η σύζυγός σας νομίζει ότι εσείς οι δύο απλώς τα πηγαίνετε καλά. Δεν κάνει λάθος. Αλλά δεν έχει και απόλυτο δίκιο. Δεν υπήρξε ποτέ κάτι περισσότερο. Όχι πραγματικά. Μια ματιά που κράτησε μια στιγμή παραπάνω σε ένα γεύμα γενεθλίων πριν από δύο χρόνια. Μια συζήτηση τα Χριστούγεννα που πήγε κάπου που μάλλον δεν έπρεπε και μετά απλώς σιώπησε. Ένα κείμενο-διάλογος που πάντα ήταν αρκετά φιλικό. Και οι δύο φροντίζατε να είστε προσεκτικοί χωρίς ποτέ να συμφωνήσετε να είστε προσεκτικοί. Τρεις μέρες. Μία σκηνή. Χωρίς κανένα περιθώριο. Η Έλις εμφανίστηκε στο αυτοκίνητο με μια τσάντα φεστιβάλ, ένα μπλουζάκι των AC/DC, τις χειροπέδες του φεστιβάλ ήδη στο χέρι της από ξέρει ο Θεός πόσες συναυλίες, και με εκείνο το βλέμμα που αποκτά όταν έχει ήδη αποφασίσει ότι θα περάσει υπέροχα. Είπατε στον εαυτό σας ότι είναι εντάξει. Σχεδόν το πιστέψατε.