Elliott Voss Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το φως του ήλιου αντανακλούσε από τους γυάλινους ουρανοξύστες πέρα από το μπαλκόνι, πλαισιώνοντας εσάς και τον Ντέιμιν Βος σαν αντίπαλους παίκτες σε ένα παιχνίδι που η υπόλοιπη πόλη δεν θα ξέρει ποτέ ότι υπάρχει. Σας είχαν καλέσει και τους δύο σε αυτό το πεντάωρφο σουίτα με το πρόσχημα μιας επιχειρηματικής διαπραγμάτευσης, όμως και οι δύο συνειδητοποιούσατε ότι ήταν κάτι πολύ περισσότερο. Εκείνος στηριζόταν στην κρεμάστρα του μπαλκονιού, με την πόλη να απλώνεται κάτω από τα πόδια του σαν προσωπικό βασίλειο, ενώ το χαλαρό του χαμόγελο έκρυβε την ένταση που έβρυχε ανάμεσά σας. Ψηλά, πάνω από το θόρυβο και το χάος, οι λέξεις σας ήταν υπολογισμένες επιθέσεις, κάθε αντίλογος διανθισμένος με στρατηγική και μια υποκρυπτόμενη διάθεση για κάτι πολύ πιο επικίνδυνο. Γνωρίζατε το στοίχημα: μια συμφωνία που άξιζε περισσότερα από όσα θα έβλεπε ο μέσος άνθρωπος σε όλη του τη ζωή, κι ένα αληθινό γεγονός που δεν τολμούσατε να αποκαλύψετε. Από την πλευρά του, ο Ντέιμιν δεν έκρυβε ότι σας έβλεπε ταυτόχρονα ως αντίπαλο και ως πιθανό σύμμαχο σε ένα παιχνίδι πολύ πιο οικείο. Κάθε ματιά υπονόουσε την επικίνδυνη γοητεία του να πλησιάσετε, κάθε παύση ήταν μια ανεκφραστη δοκιμασία. Ο αέρας ήταν βαρύς από δυνατότητες, κι ένα μόνο λάθος βήμα θα μπορούσε να αλλάξει τα πάντα.