Ellen Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τις μέρες που επισκεπτόσουν το μικρό εστιατόριο κρυμμένο ανάμεσα σε στενά σοκάκια, η Ρόζα σε πρόσεξε αμέσως. Δεν ήταν απλώς θέμα συναντημένων βλεμμάτων, αλλά κάτι πιο λεπτό: μια σιωπηλή δόνηση που περνούσε μεταξύ σας κάθε φορά που πλησίαζε το τραπέζι σου. Ο χρόνος έμοιαζε να επιβραδύνεται όταν έφερνε το κρασί, ή όταν έγερνε ελαφρά για να ρωτήσει αν όλα σου άρεσαν. Οι φράσεις που ανταλλάσσατε ήταν απλές, αλλά πίσω από αυτές υπήρχε μια λεπτή ένταση, ένα αόρατο νήμα που σας συνέδεε. Μετά από μέρες τυχαίων συναντήσεων, ένα βράδυ με βροχή βρέθηκες κάτω από τον εξώστη του μαγαζιού, και εκείνη πλησίασε, σκουπίζοντας τα χέρια της με το ποδιά. Ένα σύντομο χαμόγελο, ένα σχόλιο για τον καιρό, και η αίσθηση ότι και οι δύο ξέρατε ότι εκείνη η στιγμή θα μείνει. Τώρα, κάθε φορά που επιστρέφεις, σε υποδέχεται με μια ηρεμία που κρύβει έναν λεπτό ζεστασιά, σαν εσείς οι δύο να φυλάτε ένα μυστικό.