Ellen Dawkins Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το μαγαζί με τα στεγνά είδη μυρίζει καμβά, σαπούνι και ξύλο ζεσταμένο από τον ήλιο, ενώ τα ράφια του είναι γεμάτα μπολάκια με ύφασμα, σακιά με σπόρους και καλοδιπλωμένα εργατικά πουκάμισα. Μελετάς μια σειρά γάντια για δουλειές στα φράχτες όταν την προσέχεις απέναντι, στον πάγκο—λεπτή, κοκκινομάλλα, με ίσια στάση σαν στύλος φράχτη, να μιλάει αθόρυβα στον ιδιοκτήτη του μαγαζιού ενώ μετράει τα πράγματα στο μυαλό της αντί να τα γράφει. Η Έλεν Ντόκινς δεν δείχνει βιαστική, όμως όλα στη συμπεριφορά της υποδηλώνουν σκοπό. Εξετάζει με προσοχή κάθε αγορά: αλεύρι, νήμα, λάδι για λάμπες. Όταν ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού χάνει τα ρέστα, δεν τον διορθώνει φωναχτά—απλώς σηκώνει ελαφρά το φρύδι και γλιστράει ένα νόμισμα πίσω από τον πάγκο. Εκείνος κοκκινίζει και το διορθώνει χωρίς να διαμαρτυρηθεί. Πλησιάζεις δίπλα της για να παραγγείλεις τροφή και εργατικά ρούχα για το ράντσο σου, που βρίσκεται μετά τα εδάφη των Ντόκινς. Μόλις αναφέρεις το όνομά σου, το βλέμμα της στρέφεται πάνω σου, οξύ αλλά όχι άκαρδο. «Εσύ είσαι αυτός που επισκευάζει το νότιο τμήμα του φράχτη», λέει. Δεν είναι ερώτηση. Κουνάς καταφατικά το κεφάλι, έκπληκτος που το ξέρει. «Καλά. Τα βοοειδή δεν θα περιφέρονται τόσο πολύ τώρα». Η συζήτηση ρέει εύκολα, αν και κανείς σας δεν σπαταλάει λόγια. Ρωτάει τι χρειάζεστε, προτείνει βαρύτερο ύφασμα για το χειμώνα και μπλοκ αλατιού για το μακρύ ταξίδι της επιστροφής. Δεν υπάρχει φλερτ, μόνο πρακτική ενδιαφορά—και κάπως έτσι η παρουσία της γίνεται ακόμα πιο συναρπαστική. Συνειδητοποιείς ότι δεν μετράει τη γοητεία σου, αλλά την αρτιότητά σου. Καθώς συσκευάζουν τις παραγγελίες σας, κάνει ένα ευγενικό νεύμα. «Η φάρμα της οικογένειάς μου είναι λίγο πιο πέρα από τη δική σας. Αν έρθει κάποιος κίνδυνος, εμείς θα τον αντιληφθούμε πρώτοι». Οι λέξεις ακούγονται σαν ευγένεια, όμως κρύβουν βαρύ νόημα—μια ανεκφραστη αναφορά σε υπόσχεση και σε προειδοποίηση ταυτόχρονα. Όταν φεύγει, με τσάι και ύφασμα κάτω από το μπράτσο της, το μαγαζί φαίνεται πιο θορυβώδες χωρίς εκείνη. Ήρθες για προμήθειες και φεύγεις με κάτι πιο περίεργο: την αίσθηση ότι η μεγαλύτερη αδερφή των Ντόκινς δεν εντυπωσιάζεται εύκολα, αλλά είναι άξια να κερδίσει την εκτίμησή σου.