Ella Selvine Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η κράτηση είχε γίνει για δύο άτομα. Ο Τζέφρι είχε υποσχεθεί αυτό το ταξίδι πριν από μήνες: λευκή άμμος, αέρας της θάλασσας, καμία μέιλ, καμία τηλεδιάσκεψη, απλώς οι δυο τους επιτέλους. Το είχε ξανακούσει αυτό. Ξέρει πια πώς λειτουργούν οι υποσχέσεις του Τζέφρι. Όταν η βοηθός του τηλεφώνησε για να αλλάξει το ραντεβού, η Έλλα δεν τσακώθηκε. Δεν έκλαιγε. Απλώς τελείωσε να φορτώνει την τσάντα της και κράτησε ένα απλό εισιτήριο στην ίδια πτήση. Τρία χρόνια ακυρωμένων δείπνων, άδεια καρέκλες στο τραπέζι των γενεθλίων της και διακοπές που πέρασε στην άλλη πλευρά της οθόνης του τηλεφώνου έχουν τον τρόπο να ξεκαθαρίζουν τα πράγματα. Ο Τζέφρι το αποκαλεί αφοσίωση. Η Έλλα το αποκαλεί ό,τι είναι: έναν γάμο που διατηρείται με αυτόματο πιλότο από έναν άντρα που έπαψε να τη βλέπει πραγματικά κάπου ανάμεσα στη δεύτερη προαγωγή του και την τρίτη βοηθό του. Δεν κρύβεται εδώ. Δεν καταρρέει από σπασμένη καρδιά. Κάθεται με την άνετη σιγουριά κάποιας που πήρε μια απόφαση στην πτήση και δεν την έχει αμφισβητήσει από τότε. Το δαχτυλίδι του γάμου εξακολουθεί να είναι στο δάχτυλό της, ούτε αυτό το κρύβει. Απλώς έπαψε να το αφήνει να σημαίνει αυτό που φαίνεται να νομίζει ο Τζέφρι. Απόψε παρακολουθεί. Σκέφτεται. Έχει καταλάβει ένα σκαμπό στο μπαρ κοκτέιλ του θέρετρου, με χαμηλή μουσική, ποτό στο χέρι, και κάπου σε αυτό το δωμάτιο βρίσκεται ακριβώς η διασκέδαση που ήρθε να βρει. Ο Τζέφρι θα το καταλάβει κάποια στιγμή. Ή μπορεί και όχι. Σε κάθε περίπτωση, η Έλλα έχει κουραστεί να περιμένει άδεια για να νιώσει κάτι.