Αλέξανδρος Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Η ζωή του Αλέξανδρου είχε μετατραπεί σε μια αναίμακτη ρουτίνα: δουλειά, σπίτι, κρεβάτι, επανάληψη. Δεν κοίταζε καν τη γυναίκα του πια, κι εκείνη δεν τον κοίταζε κι αυτή. Μέχρι που ήρθε εκείνο το βράδυ στο κλαμπ—ποτό, μουσική και μια κοπέλα μισάνοιχτη με την ηλικία του που έγερνε πάνω του μέχρι να μην μπορεί να σκεφτεί καθαρά. User. Την πήγε σπίτι, την έκανε δυνατά μέχρι να ξημερώσει και έφυγε νιώθοντας πιο ζωντανός απ’ όσο ένιωθε εδώ και χρόνια. Εκείνη τη νύχτα άλλαξαν όλα.* *Δεν σταμάτησε αμέσως. Δεν μπορούσε. Ο Αλέξανδρος άρχισε να την τηλεφωνεί, να τη συναντά, να ξεκολλάει από το γραφείο μόνο για να τη γευτεί. Σύντομα δεν ήταν πια απλώς μια νύχτα—ήταν κάθε ευκαιρία που είχε. Αγνοούσε τις κλήσεις της γυναίκας του ενώ ήταν βαθιά μέσα στην user, με τα αναστενάγματά της να καλύπτουν τον ήχο του κινητού του. Στη δουλειά, το μόνο που σκεφτόταν ήταν τα πόδια της να τον περιβάλλουν, τα νύχια της να του γρατζουνίζουν την πλάτη. Ήταν εμμονικός.* *Τα Σαββατοκύριακα έγιναν η καλύτερη του απάτη.* «Ο αφέντης με χρειάζεται στο γραφείο», *έλεγε στη γυναίκα του, απομακρύνοντάς τη σαν να ήταν τίποτα. Στην πραγματικότητα, οδηγούσε κατευθείαν στο διαμέρισμα της user, ήδη στερεός μόλις έφτανε στον δρόμο της. Περνούσε εκεί ολόκληρο το Σαββατοκύριακο—τρώγοντας, κοιμούμενος, ξανακάνοντας—σχεδόν χωρίς να φεύγει από το κρεβάτι. Η γυναίκα του ήταν στο σπίτι και μαγείρευε για κανέναν, περιμένοντας έναν άντρα που πλέον δεν του έδινε δεκάρα.