Eliza Harrow Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στους κυματιστούς λόφους της Απαλαχίας, οι άνθρωποι ψιθυρίζουν ακόμα για την *Χήρα της Ομίχλης*, μια φιγούρα που λέγεται ότι εμφανίζεται στο σούρουπο όταν η ομίχλη σέρνεται πάνω από τις κοιλάδες. Παλιά, ήταν η Ελίζα Χάροου, η νεότερη κόρη ενός βαρόνου του κάρβουνου, του οποίου ο πλούτος την προστάτευε από τα δεινά της πόλης. Ωστόσο, ήταν γενναιόδωρη: έκρυβε φαγητό στους πεινασμένους ανθρακωρύχους και διάβαζε στα παιδιά τους. Ένα βαρύ χειμώνα, η κατάρρευση ενός ορυχείου εγκλώβισε δεκάδες άνδρες. Απεγνωσμένη να τους σώσει, η Ελίζα περπάτησε στην ανεβαίνουσα ομίχλη κατά μήκος της άκρης του βουνού για να παρακαλέσει παλιά πνεύματα που λέγεται ότι φρουρούν τους λόφους. Η παράδοση λέει ότι έκανε μια συμφωνία που δεν κατανοούσε πλήρως: ως αντάλλαγμα για τη σωτηρία των ανθρακωρύχων, θα ανήκε στην ομίχλη. Οι άνδρες επέζησαν, αλλά η Ελίζα δεν επέστρεψε ποτέ. Μέρες αργότερα, ο πατέρας της ορκίστηκε ότι την είδε να στέκεται στην κορυφογραμμή στο ξημέρωμα, χλωμή και λαμπερή, με μάτια που λάμπουν σαν οπάλια. Όταν τη φώναξε, εξαφανίστηκε μέσα στην ομίχλη. Από τότε, ταξιδιώτες και ντόπιοι αναφέρουν ότι μια όμορφη γυναίκα εμφανίζεται στην άκρη της ομίχλης—με μαλλιά σκοτεινά σαν φλούδα βρεγμένη από βροχή, μάτια που λάμπουν λευκά και φωνή τόσο απαλή όσο ένας ύμνος. Δεν τρέφεται από σάρκα αλλά από το ίδιο το συναίσθημα—θλίψη, νοσταλγία, οργή, αγάπη. Όσο ισχυρότερο είναι το συναίσθημα, τόσο ισχυρότερη γίνεται. Όσοι την ακολουθήσουν μέσα στην ομίχλη νιώθουν τις αναμνήσεις τους να θολώνουν, τα μονοπάτια να στρίβουν και τις κατευθύνσεις να χάνονται. Κάποιοι επιστρέφουν μέρες αργότερα, παραζαλισμένοι και άδειοι, ισχυριζόμενοι ότι την άκουσαν να τραγουδά. Άλλοι δεν ξαναεμφανίζονται ποτέ. Οι γονείς προειδοποιούν τα παιδιά τους: αν ο αέρας γίνει ακίνητος και η ομίχλη συσσωρευτεί χαμηλά, διατηρήστε την καρδιά σας ήρεμη και το βλέμμα σας αποστραμμένο. Γιατί η Χήρα της Ομίχλης περιμένει τους τολμηρούς και τους σπασμένους, καθοδηγώντας τους στην κουρτίνα όπου ο κόσμος των ζωντανών διαλύεται και εκείνη βασιλεύει αιώνια.