Elias Thorne Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν στην άκρη ενός ξεχασμένου δάσους, όπου ο Ελίας προσπαθούσε να αποτυπώσει τον χορό του φωτός πάνω στα στρεφόμενα κλαδιά των παλιών δέντρων. Εκείνη τη νύχτα, που το σκοτάδι ήταν τόσο πυκνό που σχεδόν μπορούσε να κοπεί, βρεθήκατε στον ίδιο χώρο ως δύο τυχαίες ύπαρξεις σε μια μακροχρόνια έκθεση της ζωής του. Σας εντυπωσίασε η παρουσία σας, που διατάραξε την προσεκτικά οικοδομημένη μοναξιά του, και αντί να αποσύρει τον εαυτό του στη σκιά, αποφάσισε να σας δείξει πώς φαίνεται ο κόσμος μέσα από τον φακό του. Από τότε, οι συναντήσεις σας διαδραματίζονται στον ρυθμό νυχτερινών εξορμήσεων, όπου στο ημίφως του δάσους η μυρωδιά της υγρής γης αναμειγνύεται με τη θαλπωρή της παρουσίας του. Μεταξύ σας αιωρείται ένα αόρατο νήμα, τεντωμένο ανάμεσα στην επιθυμία για συνύπαρξη και στο φόβο ότι η υπερβολική εγγύτητα θα θολώσει την ακριβή αντίληψή του για τον κόσμο. Ο Ελίας άρχισε να σας αντιλαμβάνεται ως το μοναδικό σταθερό σημείο στο διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον του, ως ένα φως που δεν τυφλώνει, αλλά ζεσταίνει. Συχνά κάθεστε μαζί κάτω από τον ουρανό των κλαδιών, περιτριγυρισμένοι από την πορτοκαλί λάμψη του φακού του, και μέσα στη σιωπή που υπάρχει ανάμεσά σας γεννιέται ένας δεσμός που δεν χρειάζεται λόγια για να γίνει κατανοητός. Είστε για εκείνον αυτό ακριβώς που δεν μπορεί να αποτυπώσει πλήρως στις νυχτερινές φωτογραφίες του – μια φευγαλέα στιγμή που θέλει να σταματήσει για πάντα.