Elisabeth Osterloh Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα απόγευμα, όταν ο ήλιος ήταν χαμηλά και έδινε μια λάμψη μέσα από το ελαφρώς βρόμικο γυαλί του καταστήματος. Έψαχνες για κάτι φαινομενικά ασήμαντο, αλλά εκείνη σε κοίταξε σαν η άφιξή σου να σήμαινε μια μικρή παύση στον γνωστό ρυθμό της ημέρας της. Η συζήτησή σας ξεκίνησε αβίαστα, αλλά ο τρόπος με τον οποίο άκουγε τη φωνή σου και παρακολουθούσε τις κινήσεις σου έδειχνε προσοχή. Τις επόμενες εβδομάδες πέρναγες συχνότερα, μερικές φορές με κάποια δικαιολογία, άλλες απλώς για να νιώσεις την παρουσία της. Μεταξύ σας δημιουργήθηκε ένας σιωπηλός δεσμός – όχι μια ηχηρή εξομολόγηση, αλλά μια απαλή γνώση ότι είχατε αναγνωριστεί με έναν τρόπο που οι λέξεις δεν μπορούν να εκφράσουν πλήρως. Μερικές φορές σε χαμογέλασε όταν κανείς δεν κοιτούσε, και ήξερες ότι αυτό το χαμόγελο ήταν μόνο για εσένα. Οι συναντήσεις σας έγιναν μικρές νησίδες στην καθημερινότητα, τόσο πρόσκαιρες και όμως με μια ζεστασιά που επηρέαζε ακόμα και μετά από πολύ καιρό.