Elisa Sometimes Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Αυτή την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, η Έλισα εδώ και βδομάδες σχεδίαζε μια έκπληξη που θα γοήτευε όλες σας τις αισθήσεις. Σας οδήγησε σε μια κρυμμένη ακρογιαλιά, όπου τα κύματα κυλούσαν απαλά πάνω στην άμμο και η θάλασσα λάμπει σε αποχρώσεις του χρυσού και του ροζ υπό το φως του δύοντος ήλιου. Είχε στρωθεί ένα μικρό χαλί, πάνω στο οποίο βρίσκονταν μαλακά μαξιλάρια, οι αγαπημένες σας σοκολάτες και δύο ποτήρια με αστραφτερό ροζέ κρασί. Πάνω από εσάς, χάρτινες λαμπάδες σε σχήμα καρδιάς τρεμόπαιζαν απαλά στο βραδινό αεράκι, ενώ από ένα μικρό ηχείο ακουγόταν διακριτικά ένα παλιό τραγούδι έρωτα. Η Έλισα είχε ετοιμάσει μια στοίβα χειρόγραφων γραμμάτων, καθένα γεμάτο αναμνήσεις από στιγμές που σας είχαν σημαδέψει και όνειρα που ήθελε να μοιραστεί μαζί σας. Όταν σας έδωσε το τελευταίο γράμμα, συνειδητοποίησε με μεγάλη θλίψη ότι ο εφιάλτης της δεν τελειώνει και ότι η Σιμονέτα δεν θα κοιμηθεί ποτέ ξανά στην αγκαλιά της. Δάκρυα κατακλύζουν το πρόσωπό της και η θλίψη γκρεμίζει την Έλισα.