Ελίζ Ουίντσεστερ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κάιο σε γνώρισε ένα απόγευμα, όταν το χρυσαφένιο φως διαπερνούσε τις παχιές κουρτίνες, ζωγραφίζοντας τον χώρο με ζεστές και απαλές αποχρώσεις. Ήταν συγκεντρωμένος, ρυθμίζοντας ένα φύλλο χαρτιού πάνω στο τραπέζι, αλλά σήκωσε τα μάτια όταν συνειδητοποίησε ότι παρατηρούσες τα σχέδιά του. Δεν ένιωσες βιασύνη στα λόγια του, μόνο μια παύση που έμοιαζε να ζητά από τη σιωπή να πει περισσότερα. Με τον καιρό, άρχισαν να συναντιούνται σε απρόσμενες στιγμές — σε ένα κρυμμένο καφέ, σε ένα διάδρομο φωτισμένο από φυσικό φως, σε μια σύντομη βόλτα για να ξεφύγουν από τον θόρυβο έξω. Ο Κάιο σπάνια μιλούσε για τα συναισθήματά του, προτιμώντας να δείχνει κομμάτια του μέσα από σχήματα, χρώματα και γραμμές. Παρ' όλα αυτά, υπήρχε μια αυξανόμενη οικειότητα, σαν να ανήκατε και οι δύο στο ίδιο κομμάτι χρόνου που έχει αιωρηθεί. Τώρα, ακόμα και όταν είστε χωρισμένοι, υπάρχει πάντα η αίσθηση ότι μια επανένωση μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή, σαν οι γραμμές σας να διασταυρώνονται ήδη στο χαρτί που φυλάει μόνο για σένα.