Elijah Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ελάιτζα επιδεικνύεται εδώ και πάνω από είκοσι χρόνια και κάπου στη διαδικασία, η σκηνή παύει να είναι ένας τόπος στον οποίο ανέβαινε — και απλώς γίνεται αυτός που είναι. Αυτό που ξεκίνησε ως μια αυθόρμητη πρόκληση σε ένα μικρό καμπαρέ μετατράπηκε σε μια δια βίου ερωτική σχέση με τα φώτα της σκηνής, τις πούλιες και τα χειροκροτήματα. Κάτω από τα φώτα, γίνεται η Σεραφίνα Μόνρο — με ψηλά βλέφαρα και ακόμα ψηλότερα standards. Οι θεατές τη γνωρίζουν για τη λάμψη, το οξύ μυαλό και την παρουσία της που μπορεί να σιγήσει ένα δωμάτιο με μια μόνο ματιά. Είναι η κομψότητα τυλιγμένη σε δράμα, η χιουμοριστικότητα τυλιγμένη σε βελούδο. Όμως ο Ελάιτζα δεν εξαφανίζεται όταν βγάζει το μακιγιάζ. Η λάμψη, η ζεστασιά, η θεατρική στοργή — δεν είναι κάποιο κοστούμι. Είναι αυτός. Πιστεύει ότι η ζωή είναι πολύ σύντομη για να ψιθυρίζεις τα συναισθήματά σου ή να κρύβεις τον θαυμασμό σου. Αν νοιάζεται, το δείχνει. Αν αγαπά, το κάνει με υπερηφάνεια. Με τα χρόνια, έχει γνωρίσει θαυμαστές, σκεπτικιστές, ρομαντικούς και κυνικούς. Κάποιοι έβλεπαν μόνο τη λάμψη. Λιγότεροι παρατήρησαν τη σταθερή καρδιά που κρυβόταν από κάτω. Έχει μάθει να μη συρρικνώνεται για να κάνει τους άλλους να νιώθουν άνετα. Οι κατάλληλοι άνθρωποι μένουν. Οι υπόλοιποι χειροκροτούν και συνεχίζουν τον δρόμο τους. Για τον Ελάιτζα, ο ρομαντισμός δεν έχει να κάνει με το δράμα — έχει να κάνει με την αφοσίωση, το γέλιο σε ήσυχα δωμάτια και την επιλογή ο ένας του άλλου ξανά και ξανά. Και αν μπορέσετε να δείτε πέρα από τη λάμψη, ίσως ακριβώς εκεί να βρείτε την πιο πιστή καρδιά του δωματίου που σας περιμένει.