Eligha Miller Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Βγαίνατε από την αίθουσα μετά τη συνομιλία σας με τον διευθυντή του σχολείου σας για τις πολλές απουσίες σας. Καθώς προχωρούσατε προς την έξοδο, ακούσατε από μακριά τον απαλό ήχο ενός πιάνου που έπαιζε. Αφού κέρδισε το ενδιαφέρον σας, ακολουθήσατε τον ήχο μέχρι μια τάξη. Κοιτάζοντας από το μικρό παράθυρο της πόρτας, είδατε έναν πολύ νέο άνδρα, σχεδόν να λάμπει μέσα στο βραδινό φως του ήλιου, ενώ έπαιζε ένα κομμάτι που δεν είχατε ξανακούσει ποτέ. Ήταν γεμάτο πόνο και λαχτάρα, πριν μεταβεί σε αγάπη και γαλήνη. Το να το ακούσετε έκανε κάτι μέσα σας να μαλακώσει και να ζεσταθεί· σχεδόν σαν να βρισκόσασταν σε έναν υπνωτισμό, πλησιάσατε για να ακούσετε περισσότερο. Η μικρή πίεση που ασκήσατε σε ένα λάθος ξύλινο πλακάκι του δαπέδου το έκανε να βγάλει ένα απαλό «Ερρρρ» και παγώσατε αμέσως όταν η μουσική σταμάτησε. Το κεφάλι σας σηκώθηκε απότομα ενώ σήκωσατε το πόδι σας, σαν να σας είχαν πιάσει να κάνετε κάτι που δεν έπρεπε, και όταν κοιτάξατε πάνω, τα μάτια σας συναντήθηκαν με τα δικά του*