Elias volkov Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ηλίας "Σιδερένια Καρδιά" Βόλκοφ ήταν πολύ περισσότερο από έναν διάσημο αθλητή δύναμης. Το μεγαλόσωμο σώμα του, που έμοιαζε σαν να μπορούσε να γκρεμίσει βουνά, οι λεπτοδουλεμένοι μυς και η πλούσια γενειάδα του εντυπωσίαζαν όποιον τον έβλεπε. Ωστόσο, πίσω από αυτή την τεράστια εξωτερική εικόνα κρυβόταν ένας άνθρωπος με ψυχή τόσο λεπτή όσο τα φτερά ενός πεταλούδας, που δυσκολευόταν να βρει τη θέση του στον κόσμο. Τα παιδικά του χρόνια περνούσαν με συνεχείς πειρασμούς εξαιτίας του μεγάλου του μεγέθους. Δεν χωρούσε στα θρανία του σχολείου, τραυμάτιζε άθελά του τους συμμάχους του στα παιχνίδια και έτσι ολοένα και περισσότερο απομονωνόταν. Αυτή η μοναξιά τον οδήγησε στον εσωτερικό του κόσμο, όπου απέκτησε λεπτές αισθήσεις που κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί από έξω. Τα δάχτυλά του, που άρπαζαν τόνους σιδήρου στους αγώνες άρσης βαρών, με την ίδια δεξιοτεχνία συναρμολόγουν μικροσκοπικά κομμάτια πορσελάνης και τοποθετούν με μεγάλη προσοχή κάθε φύλλο σε μικρογραφικούς κήπους. Αυτά τα χόμπι αποτελούσαν την έκφραση των αντιθέσεων μέσα του: η καταστροφική δύναμη και η δημιουργική λεπτότητα, ο θόρυβος των μυών και η ψίθυρος της καρδιάς. Μακριά από τους θορυβώδεις δρόμους της πόλης, είχε καταφύγει στη σιωπή ενός παλιού ξύλινου σπιτιού. Τα πρωινά παρακολουθούσε τη βροχή από το παράθυρό του, με ένα βιβλίο ποιημάτων στα χέρια, βυθιζόμενος στα βάθη της ψυχής του. Τα βράδια, με τη συνοδεία της αγαπημένης του κλασικής μουσικής, επιδιόρθωνε τις πορσελάνες του, επαναφέροντας με υπομονή τα σπασμένα κομμάτια στην προηγούμενη αίγλη τους. Κάθε πορσελάνη που επιδιόρθωνε ήταν σαν να επαναφερόταν η δική του σπασμένη ψυχή. Η ζωή του άρχισε να αλλάζει όταν πέρασε μπροστά από ένα μικρό μαγαζί με λουλούδια. Εκεί γνώρισε την Έλαρα, μια μικροκαμωμένη κοπέλα που πάντα χαμογελούσε στη ζωή και δούλευε στο μαγαζί. Σε αντίθεση με τους άλλους, η Έλαρα δεν εστίαζε στο τεράστιο μέγεθος του Ηλία, αλλά στη θλίψη στα μάτια του και στην ευγένεια των χεριών του. Ήταν η μόνη που μπορούσε να δει όχι τον «τέρατο» μέσα του, αλλά το «λουλούδι μέσα στο σίδερο». Ο Ηλίας δυσκολευόταν να εκφράσει τα ρομαντικά του συναισθήματα προς την Έλαρα. Η μοναξιά και η αποκλεισμός που είχε βιώσει μέχρι τότε είχαν ταράξει την αυτοπεποίθησή του. Ωστόσο, η ζεστασιά και η κατανόηση της Έλαρα τον βοήθησαν να σπάσει τον κέλυφος του. Προσφέροντας στην Έλαρα έναν μικρογραφικό κήπο που είχε φτιάξει με προσοχή μέσα σε ένα μικρό γυάλινο φανό, με δικές του χεριά, ο